Welcome to Shell-Land!

Όπως ανοίγουν τα κοχύλια στην άμμο, έτσι και γω, αποζητώ να παίρνω το φως των δικών σας ματιών...

Όσο ζω, θα ονειρεύομαι και με τίποτα δεν με ξυπνάω. Όσο υπάρχω, στη θάλασσα θα συνεχίζω να βουτάω

και σαν δελφίνι να κολυμπάω, ψηλά θα πετάω και τα κοχύλια μου στη θάλασσα θα φυλάω. ©

Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012

Όταν μελετάει μια ξανθιά…


Μήπως έχετε να πείτε κάτι για τη φωτογραφία…;

Ξανθιά σε μελέτη
Εγώ πάλι, πως αν μελετούσε το Μνημόνιο η κοπελιά θα είχαμε τουλάχιστον ένα καλό λόγο για να την δικαιολογήσουμε, γιατί δεν κατάλαβε τι ακριβώς αφορούσε!!

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

Κι όμως… δεν είναι μηχάνημα που μετράει χαρτονομίσματα!

Όσο παράξενο και αν μοιάζει…είναι μια τούρτα!! Είναι αυτό που λέμε ο ζαχαροπλάστης είχε και κέφι για δημιουργία και χιούμορ, αφού μ’ αυτήν μπορεί να ξεγελάσει κόσμο.

image021

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Συνταγή: Φακές με χυλοπίτες

Σήμερα, σας προτείνω να δοκιμάσετε μια νόστιμη και θρεπτική συνταγή.
Φακές με χυλοπίτες, μπέικον και λουκάνικα. Θα την βρείτε εδώ
Φακές με χυλοπίτες

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

…και μετά λέμε γιατί υπάρχουν ανέκδοτα για τις ξανθές!

Χωρίς λόγια… αφού μιλάει από μόνη της η εικόνα με τις νέες τραγουδίστριες που φαίνεται να ζουν σε ένα όμορφο δικό τους κόσμο…Γιατί και η εκ των δεξιών, ουδόλως μοιάζει να έχει αντιληφθεί τι βλέπει!

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011

Καλή Πρωτοχρονιά και ευχές για ένα αξέχαστο 2012

Μάλλον, το 2011 δεν θα λείψει σε κανένα μας ιδιαίτερα… Ίσα, ίσα που μας έκανε να νιώσουμε στο πετσί μας αυτό που τόσα χρόνια ακούγαμε να λέγεται από τον λαό…
“Κάθε πέρυσι και καλύτερα!”.
Εγώ τι άλλο να σας ευχηθώ παρά το 2012 να είναι πολύ πολύ καλύτερο, απ’ όσο φαντάζεστε και ελπίζετε! Κυρίως, όμως εύχομαι να σας βρει γερούς, δυνατούς και γεμάτους αισιοδοξία για να αντιμετωπίσετε ότι σας επιφυλάσσει.
Παρότι έχω την υποψία πως δεν θα είναι ρόδινο, υποψιάζομαι ότι αφού μάλλον αποχαιρετώντας το 2011 αγγίζουμε τον πάτο… το 2012 θα είναι πιο φωτεινό με πολύ φως στο τούνελ!
Και σας το εύχομαι για όλους τους τομείς της ζωής σας! Όχι μόνο για τον οικονομικό, επαγγελματικό, οικογενειακό και συναισθηματικό. Όλα να είναι πιο ανάλαφρα και γύρω σας να νιώσετε πολύ αγάπη και να δείτε πολλά ζεστά χαμόγελα γύρω σας και κυρίως δίπλα σας!
 monkeyduet
Καλά να περάσετε και κυρίως να είστε πάντα υγιείς και γεμάτοι, ότι και αν κάνετε!

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011

21/9 Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ


Σήμερα εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πρόκειται για μια ασθένεια που αρχίζει να εκδηλώνεται μετά τα 40 -  και όχι μετά τα 60, όπως παλιά πιστεύαμε - και εξελίσσεται με δύο ταχύτητες, αφού οι πάσχοντες εμφανίζουν εκφυλισμό στις διανοητικές λειτουργίες τους, είτε με γοργό ρυθμό ρυθμό, είτε με αργό και σταθερό ρυθμό.

Απ' αυτήν έχασα και τον πατέρα μου πριν ένα χρόνο και την "ζήσαμε" - αντιμετωπίσαμε, οικογενειακώς, σ' όλα τα στάδιά της... Αρχικά, οι γιατροί νόμιζαν πως επρόκειτο για την ασθένεια των τρελών αγελάδων, κάποιοι άλλοι του έδωσαν ψυχοφάρμακα λες και ήταν ψυχασθενής και στο τελευταίο από τα στάδια μόνο, του χορηγήθηκε η σωστή φαρμακευτική αγωγή - όχι για θεραπεία, αλλά για υποστήριξη και καθυστέρηση της εξέλιξης της... Δεν είναι μια αρρώστια που έχει να κάνει μόνο με την απώλεια της μνήμης, όπως κάποιοι ακόμη και τώρα πιστεύουν, αλλά για μια καθολική έκπτωση όλων των λειτουργιών του ανθρωπίνου σώματος...

Είναι ιδιαίτερα βασανιστική και για τον ίδιο τον ασθενή, αλλά και για τους οικείους του. Μόνο στην Ελλάδα, νοσούν 140.000 άτομα και σ' όλο τον κόσμο γύρω στους 40 εκατομμύρια ασθενείς. Δυστυχώς, ακόμη στην Ελλάδα, δεν υπάρχει ούτε η ανάλογη ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, αλλά ούτε και η απαραίτητη ενεργοποίηση από την Πολιτεία, που ακόμη δεν έχει αφυπνιστεί...

Εύχομαι κουράγιο στους ασθενείς και τους συγγενείς τους, μέχρι να βρεθεί επιτέλους θεραπεία για αυτή τη ύπουλη νόσο.

Τρίτη 23 Αυγούστου 2011

Έφυγα για τάβλι... Ώρα για δράση... και όχι για αντίδραση


Το έχω αναφέρει και παλιότερα, ότι οι εσωτερικές αλλαγές γίνονται αναπάντεχα, αστραπιαία, αναπότρεπτα και ριζικά. Συνήθως δε, με μια ασήμαντη αφορμή, που μηδαμινή, εώς καμία σχέση έχει με την αιτία. Οι αλλαγές είναι κάτι σαν τις ιώσεις, που έχουν κάποιο συγκεκριμένο χρόνο επώαση, συνήθως από μία έως τέσσερις ημέρες. Δηλαδή, όταν κάποιος έχει προσβληθεί από ιό, εμφανίζει τα συμπτώματα αρκετές μέρες αργότερα. Αυτό φυσικά, δεν σημαίνει ότι δεν δούλευε μέσα του ο ιός. Κάθε άλλο! Υπήρχε μεγάλη προετοιμασία...

Τώρα, αν το πάρουμε και γενικότερα και όχι μόνο όσον αφορά τα προσωπικά μας και τις σχέσεις μας με τους άλλους γενικότερα, αφού από τις εσωτερικές αλλαγές έρχονται και οι εξωτερικές, δεν έχουμε παρά να αρχίσουμε δράση και όχι αντίδραση. Θεωρώ ότι στην εποχή που διανύουμε - και όχι μόνο στην Ελλάδα που μαστίζεται από κρίση, οικονομική και αξιών - ήρθε η ώρα των ριζικών αλλαγών, για όλους μας. Μάλλον, γι' αυτό και στην Ελλάδα δεν μας βγήκε το κίνημα "Αγανακτισμένοι"... Δεν είμασταν ακόμη "Αποφασισμένοι" για αλλαγές ως πολίτες, αφού δεν είμαστε έτοιμοι ως άτομα! Το σίγουρο είναι ότι επιβάλλονται μάλιστα, αν θέλουμε να είμαστε κόντρα στο ρεύμα που υπήρχε μέχρι σήμερα.



Άμα λάθη κάνεις ίδια φτου κι απ την αρχή
Μα στο ζάρι όταν θέλεις να σαι νικητής
Εφτά φορές αν πέσεις, οχτώ να σηκωθείς

Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011

Καλές διακοπές & μην ξεχάσετε να κάνετε ευχές στα πεφταστέρια!


Επίκαιρο το τραγούδι στο βίντεο λόγω των πεφταστεριών που πέφτουν απόψε, όπως γίνεται κάθε Αύγουστο. Η βροχή των Περσειδών, θα μας κρατήσει όμορφη συντροφιά και θα φτάσει στην κορύφωσή της μέχρι το Σάββατο το βράδυ.

Μέχρι αύριο λοιπόν, κάνουμε ευχές και ρομαντικές βόλτες θαυμάζοντας τα αστέρια! Τυχεροί όσοι δεν είναι στην Αττική γιατί θα τα θαυμάσουν πιο καλά στην εξοχή και τα νησιά. Καλά να περνάτε όλοι και να χαρείτε και την ωραιότερη Πανσέληνο.

Καλές διακοπές σ' όλους!!

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

Υποψίες για σαμποτάζ και δολιοφθορά στην τραγωδία της Κύπρου

“ Το μέγεθος της καταστροφής στη ναυτική βάση "Φλωράκης" στην Κύπρο, οδηγεί σε πολλές σκέψεις. Τα κοντέινερ είχαν "κατασχεθεί"  πριν από καιρό και είχαν σαν προορισμό τη Συρία. Το θέμα είναι ότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν πράγματι είχαν κατασχεθεί και ήταν εκεί προσωρινά αποθηκευμένα, ή αν η κατάσχεση ήταν πρόσχημα και η Ρωσία είχε στην περιοχή  CLUB-K. Όπως και να έχει, το μέγεθος του ωστικού κύματος δεν οδηγεί τις σκέψεις μας σε έκρηξη απλών πυρομαχικών. Θα μπορέσει κανείς να μάθει τι υπήρχε μέσα στα κοντέινερ και αν επρόκειτο για "ατύχημα" ή σαμποτάζ;

Να θυμίσουμε ότι τα CLUB-K αποτελούν το ατού των Ρώσων σε ένα πόλεμο, αφού πρόκειται για φαινομενικά εμπορικά κοντέινερ που στην πραγματικότητα περιέχουν πυραύλους με συμβατικές ή πυρηνικές κεφαλές. Μπορούν να βρίσκονται σε οποιαδήποτε αποθήκη, ή λιμάνι, ή τραίνο, ή πλοίο, ή νταλίκα, ή εμπορευματικό σταθμό και αφού λάβουν εντολή από δορυφόρο, ή επίγειο εντολέα, να εκτοξεύσουν το φονικό τους περιεχόμενο. Είναι άγνωστο πόσα CLUB-K έχει η Ρωσία και βεβαίως είναι άγνωστο το πού τα έχει.”

Το παραπάνω μήνυμα το έλαβα στο mail του blog από ανώνυμο αναγνώστη, με την έντονη επισήμανση της παρακάτω ενδιαφέρουσας φράσης που συμπλήρωσε:

 

“Ό,τι μένει πολύ χρόνο ακίνητο και ούτε καν επιστρέφεται, σκάει απ’ το κακό του… Ή μάλλον απ’ τον… παλμό του.”

 

Επειδή και γω κάπως αναρωτήθηκα πως είναι δυνατόν να γίνει μια τόσο μεγάλη έκρηξη σε καλά φυλασσόμενη στρατιωτική βάση, το έψαξα το θέμα στο google. Tότε, διαπίστωσα πως υπήρχε σχετική αναφορά στο liako.gr και ανακάλυψα επίσης και κάποια άλλα ιδιαίτερα σημαντικά στοιχεία στο defencenet.gr. Εκεί μάλιστα αναφέρεται:

“Εκφράζονται ανοικτά φόβοι για σαμποτάζ, καθώς η έκρηξη έγινε μια ώρα που ούτε υψηλές θερμοκρασίες υπήρχαν, ούτε κίνηση στη βάση που να δικαιολογεί την έκρηξη, π.χ. από ανθρώπινο λάθος. Αντίθετα, μόλις είχε αρχίσει να χαράζει.

Άλλη πληροφορία αναφέρει ότι ξέσπασε ξαφνικά πυρκαγιά ακριβώς δίπλα από την βάση και έφτασε στην αποθήκη μέσα σε λίγα λεπτά.”

Τα συμπεράσματα και οι εντυπώσεις δικά σας… Αλίμονο από τα θύματα που έχασαν άδικα τις ζωές τους και τους δεκάδες τραυματίες, όπως και τις οικογένειες των θυμάτων αυτών.

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

Ελλάδα... Τι κρίμα!

 
Στην Ελλάδα πλέον οι Αγανακτισμένοι "στοιβάζονται" σαν τα ποντίκια στο Μετρό, ενώ τους επιτίθονταν τα ΜΑΤ με δακρυγόνα και βλαβερά χημικά, χτυπώντας τους... Που βαδίζουμε, άραγε;;; Ποιο είναι το αύριο των παιδιών μας; ... Κανείς δεν το ξέρει αυτό... Δυστυχώς... Όμως, κάποιες σκέψεις όλοι μας κάνουμε αυτές τις ώρες... Προσωπικά, προβληματίζομαι για το τώρα και όχι το αύριο. Αυτό είναι αβέβαιο. Το πως δρούμε τώρα έχει μεγάλη σημασία, γιατί καθορίζει το αυριανό μέλλον μας!
  1. Τι κρίμα αυτό το παληκάρι και όσοι άλλοι τσολιάδες να είναι εκεί σ' αυτό το ασφυκτικό κλίμα απροστάτευτοι... από την "Δημοκρατία" που υπερασπίζονται και τιμούν με την σκοπιά τους! 
  2. Τι κρίμα να μην βρεθεί κάποιος να τους πει πως δεν υπάρχει λόγος να είναι εκεί, γιατί οι κυβερνώντες την Ελλάδα δεν είναι άξιοι και η Έλληνες "πατριώτες" στα αξιώματα είναι δήθεν...
  3. Τι κρίμα να μην υπάρξει έστω κάποιος να τους δώσει μια αντιασφυξιογόνα μάσκα!
  4. Τι κρίμα να μην είναι κάποιος απ' αυτούς περήφανος για την Ελλάδα του σήμερα... έτσι όπως την εξαθλιώσουν οι πολιτικοί μας... αυτοί που όλοι εμείς εκλέξαμε και επευφημήσαμε μέχρι να φανούν αντάξιοι των περιστάσεων... και πολλοί μικροί για κάθε είδους αξίωμα!
  5. Τι κρίμα που δεν είμαι στη θέση των γονιών του, γιατί τότε θα ήμουν στη δεινή μεν θέση, να τον παρότρυνα να αφήσει το πόστο του... να εγκαταλείψει τη σκοπιά του! Αυτό νομίζω θα ήταν η πιο συμβολική ένδειξη της αηδίας και της αποστροφής του Έλληνα πολίτη για την κατάντια του πολιτικού συστήματος στο όνομα του κάθε είδους συμφερόντων των ξένων δυνάμεων και του ιδίου όφελος, έφεραν τη χώρα σε μια χειρίστου είδους "χούντα", σε ένα οικονομικού χαρακτήρα πόλεμο, με ανεξέλεγκτες συνέπειες για το λαό μας...
  6. Τι κρίμα να ζούμε σ' αυτή την Ελλάδα! Εμείς θέλουμε την άλλη, που είμαι σίγουρη ότι για να έρθει, θα χυθεί και άλλο αθώο αίμα... Τι κρίμα... να είμαστε στο έλεος των "ανεύθυνων"... υπεύθυνων!
  7. Τι κρίμα εμείς οι κάθε είδους "Αγανακτισμένοι" να ξέρουμε πως είναι λίγα αυτά που μπορούμε να κάνουμε πραγματικά, αλλά να αγωνιζόμαστε για το καλύτερο αύριο με πείσμα και πάθος. ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ 1940 ΛΙΓΕΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΑΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ. ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΛΙΓΕΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΑΛΛΑ ΕΛΑΜΨΕ Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΠΟΥ ΠΙΑ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΤΕΛΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ. ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΥΘΥΝΗΣ. ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΧΟΝΔΡΑ ΗΘΕΛΑΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ. ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΦΟΡΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΗ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ Η ΕΥΘΥΞΙΑ...
Τι κωμικοτραγικό είναι που από την άλλη χαίρομαι που δεν είμαι μάνα του, όπως και μάνα εκείνου του νεαρού, που ενώ είχε άοπλα χέρια παρακαλούσε το "φρουρό της πολιτείας" - που υπηρετεί στα ΜΑΤ - να μην τον χτυπήσει και δέχτηκε ένα δυνατό χτύπημα από εκείνον, αναίτια... Έλεος!

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011

Κοπάδι..., αλλά τι κοπάδι;

Η αλήθεια είναι ότι εμάς τους Έλληνες μας θέλουν αλλιώς...,
αλλά αλλιώς θα μας βρουν οι ξένοι δανειστές και "σωτήρες" μας!

Δεν θα γίνουμε, ούτε όπως τα παιδάκια στην πρώτη φωτογραφία...


...Ούτε όπως το κοπάδι με τα πρόβατα....


Αλλά ίσως, ξεπεράσουμε τα δύσκολα εμπόδια, 
υπερπηδώντας τα, όπως κάνουν τα πανέξυπνα δελφίνια... 
Σε κοπάδι μας θέλουν, αλλά εμείς θα επιλέξουμε το πως και σε ποιο θα είμαστε!

Μην σας πω πως τελικά, αν τα πάρουμε μπορεί να γίνει και κοπάδι από καρχαρίες...

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011

Ο τεράστιος… και η μόδα

07Το παρακάτω ανέκδοτο το έλαβα σήμερα με e-mail και το μοιράζομαι μαζί σας, γιατί αν δεν γελάσει λίγο το χειλάκι μας αυτές τις μέρες, δύσκολα θα ανταπεξέλθουμε στην καθημερινότητά μας…

Απορία: Ο Μήτσος, γιατί δεν τα άφηνε για τους άλλους, τους πιο φτωχούς τα μοδάτα ρούχα του; Μάλλον, πρόκειται για παλιό ανέκδοτο, γιατί στις μέρες μόνο καυσόξυλα πετάμε στο τζάκι!

 

Τυπάς με Mercedes Cabrio AMG και δε συμμαζεύεται μπαίνει σε κοσμικό μπαρ.

Στυλάκι τελείως ματσό με signe ρούχα, wet look μαλλάκι, πούρο και τα συναφή.
Με το που μπαίνει κοζάρει στη γωνία του μπαρ μια γκομενάρα.

Της στέλνει ένα ποτό και μέσα σε λίγα λεπτά έχουν πιάσει κουβέντα.
Μετά από λίγη ώρα και με την γκόμενα να έχει λιώσει ο τύπος της προτείνει να πάνε σπίτι του.

Αυτή λέει ΟΚ.
Μπαίνουν στο σπίτι, τής προσφέρει ένα ποτό και δεν αργούν να αρχίσουν τα θερμά επεισόδια.
Την ξαπλώνει σε ένα καναπέ by the τζάκι και αυτός όρθιος αρχίζει να γδύνεται.
Βγάζει το σακάκι το Pierre Cardin των 4500euro το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει τα παπούτσια τα Cavall i των 2000euro το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει το πουκάμισο το D&G των 900euro το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει το παντελόνι το Ferre των 1000euro το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει και τα σώβρακα τα Yiann is Ziros των 200euro τα πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Οπότε τον ρωτάει: "'Όλα καλά, αλλά τόσο όμορφα και ακριβά ρούχα γιατί τα καις;"

Και απαντάει ο τεράστιος:
"Κούκλα μου όταν θα τελειώσει ο Μήτσος, θα έχει αλλάξει η μόδα"

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011

PIGS: Portugal - Italy - Greece - Spain

PIGS (ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ) μας αποκαλούν εδώ και πολύ καιρό οι Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξωνες επενδυτές και σχολιαστές εμάς τους Έλληνες, όπως και τους Ιταλούς, τους Πορτογάλους και τους Ισπανούς. Αφού εκείνοι που μας λέγανε έτσι όταν προετοίμαζαν το "έδαφος" για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου, τώρα εμείς πως πρέπει να τους βλέπουμε και να τους αποκαλούμε;;;

Τελικά, αργήσαμε πολύ να ξυπνήσουμε, αλλά ποτέ δεν είναι αργά.... Mήπως κάπως έτσι πρέπει να βλέπουμε και μεις (βλέπε φωτο) τους πολιτικούς μας και όλους εκείνους που μας έφτασαν σ' αυτή την δεινή κατάσταση, παίζοντας εις βάρος μας αισχοκερδή παιχνίδια; 

Στο Σύνταγμα οι Αγανακτισμένοι έγραψαν σε πανό, απευθυνόμενοι προς τους Ισπανούς, μήνυμα πως εμείς ξυπνήσαμε και ήρθε η ώρα των Ιταλών. Προς το παρόν δεν είδα ακόμη πανό με τον μήνυμα... "Εσείς είστε τα γουρούνια"... αλλά το περιμένω γιατί τους το χρωστάμε. Αν υπήρξε και δεν το είδα τα θερμά συγχαρητήρια σ' αυτούς που το έγραψαν. Πάμε Σύνταγμα!

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

Σας κερνάω για τα γενέθλια μου και κάνω τον απολογισμό μου ως blogger

SmileyGivesCake
Γεια σας, φίλοι! Καλή εβδομάδα σ' όλους και καλό καλοκαίρι! Χθες είχα τα γενέθλιά μου και σας κερνάω σήμερα, γιατί το Σ/Κ έλειπα εκτός Αθηνών. Ελπίζω η τούρτα μου να φτάσει για όλους εσάς που με παρακολουθούσατε από τον Οκτώβριο του 2008, που ξεκίνησα ως blogger με την πρώτη ανάρτησή μου, σ’ αυτό εδώ το blog.
Tότε, δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ πως μετά από 3 χρόνια θα δημιουργούσα και ένα web-magazino. Βλέπετε, το να ασχολούμαι τόσο πολύ με την δημιουργία νέων blogs και το να ψάχνω ποια θα ήταν η επόμενη ανάρτησή μου, καθημερινά – ξεπερνώντας τις 1.500 αναρτήσεις και στα 3 blogs – με έκανε να συνειδητοποιήσω πως αυτό θα ήθελα να το κάνω συνέχεια, αλλά όχι μόνο για μεράκι. Συνδιάζοντας το και με τα επαγγελματικά μου και ομαδικά. Εννοείται, πως εκεί δεν γράφω μόνη μου, αλλά έχω και παρέα και αυτό είναι και το καλύτερο για μένα. Η ομαδική προσπάθεια για το στήσιμο ενός ηλεκτρονικού περιοδικού ποικίλης ύλης, που θα αφορά κυρίως γυναίκες, αλλά και άνδρες.
Όπως και να έχει, με τον καιρό διαπίστωσα πως κανείς blogger δεν ενδιαφέρεται για το τι γράφει κάποιο site (ή τουλάχιστον το δικό μου). Δεν σας κρύβω, πως απογοητεύτηκα λίγο, γιατί οι 469 bloggers που με παρακολουθούσαν εδώ, έγιναν 5-6 μετρημένοι στα δάχτυλα στο lifestyle magazino μου, www.Shell-Land.gr.
Ευτυχώς, εκεί κέρδισα άλλους τόσους επισκέπτες, άγνωστους σε μένα, που κάθε μέρα η πλειοψηφία τους είναι νέοι επισκέπτες. Όμως, δεν σας κρύβω πως εσείς και η επικοινωνία που είχαμε, μου λείπετε αρκετές φορές. Για καλή μου τύχη, έκανα και καλές φιλίες (οι εξαιρετικές είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού και άλλες τόσες είναι οι έχθρες…λογικό και αναμενόμενο!), εκ των οποίων επαφές μου με bloggers δημιούργησαν τις 2 καλύτερες φίλες μου – που προστέθηκαν στις λιγοστές γυναίκες φίλες μου εκτός blogging. Ο τελικός απολογισμός από την εμπειρία μου ως blogger είναι θετική, όπως καθετί στη μέχρι τώρα ζωή μου, άλλωστε. Γιατί σε κάθε επέτειο γενεθλίων μας, οφείλουμε να κάνουμε μια “απογραφή” της μέχρι τώρα πορείας μας στη ζωή και έναν ισολογισμό για όσα κερδίσαμε και χάσαμε κατά τη διάρκεια της ζωής μέχρι σήμερα. Και εγώ είμαι από τους πολύ τυχερούς ανθρώπους – Δόξα τω Θεώ! – γιατί έχεις απίστευτα περισσότερα κέρδη, απ’ ότι ζημίες.
Έχοντας μπει στην δεκαετία των 40, εδώ και καιρό, διαπιστώνω πως είμαι καλύτερα από ποτέ και ψυχολογικά και σωματικά, αλλά κυρίως πνευματικά ( αν εξαιρέσουμε τη μικρή αναμενόμενη σωματική φθορά φυσικά και τα σημάδια που αφήνει – ευτυχώς τα διορθώνω με τις κρέμες μου!…και τα αντιγηραντικά συμπληρώματα διατροφής μου, προς το παρόν και βλέπουμε και πλαστικό στην πορεία… γιατί όχι;!; )
Sea_Shell_Cake_by_VeruscaΣαν επίλογο δεν θέλω να σας ευχαριστήσω για την όμορφη παρέα που μοιραστήκαμε τόσα χρόνια και τις μοναδικές στιγμές που μου χαρίσατε μέχρι σήμερα. Πάντα θα είμαι ευγνώμων σε κάθε ένα σας ξεχωριστά, γιατί ακόμη και οι ατυχής στιγμές - που δυστυχώς υπάρχουν σε κάθε είδους σχέσεις – είναι αυτές που με έκαναν αυτή που είμαι και με γέμισαν με εμπειρίες πολύτιμες για το διάβα της ζωής μου. Με ασπίδωσαν, συνηθίζω να λέω, γιατί μ’ αυτές με έμαθα πιο καλά και έχω πιο καλά εφόδια στη πορεία μου στο μέλλον, για την συναναστροφή μου με τους άλλους.
Σας ευχαριστώ πολύ όλους!!! Ελπίζω να σας αρέσει η τούρτα μου, αν και λίγο καθυστερημένη.
Καλή τύχη σ’ όλους σας και στην Ελλάδα μας. Ας είμαστε όλοι στο Σύνταγμα, μέχρι να αλλάξει κάτι…
Υ.Γ. Διαπίστωση – Σημείωση:
Aπό καιρό τώρα, είχα αφαιρέσει από το fb την ημερομηνία γενεθλίων μου. Σήμερα, διαπίστωσα πως χθες μόνο 2-3 φίλοι με θυμήθηκαν.
Πόσο διαφορετικά ήταν τα παλιότερα χρόνια, που επικοινωνούσαμε (βάζω και μένα μέσα!) στις γιορτές χωρίς υπενθύμιση στο κινητό και στο fb. Ξαφνικά οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, αφεθήκαμε στην επικοινωνία μέσω του facebook. Που είναι κείνα τα καλά χρόνια που θυμόμαστε τις γιορτές και τα γενέθλια από μόνοι μας και τηλεφωνούσαμε, αν όχι επισκεφτόμαστε τους φίλους μας; Τώρα ευχόμαστε για γενέθλια, γάμο, βαφτίσια, γιορτές και χαρές μ’ ένα σχόλιο στο τοίχο και ένα sms το πολύ. Θα μου πείτε πως είναι και η οικονομική κρίση και σκεφτόμαστε τις επισκέψεις… Δεν συμφωνώ, αλλά το δέχομαι. Κρίμα, που πια είμαστε όλοι στην κοσμάρα μας - όπως αφήσαμε να μας καταντήσουν. Επιτέλους, ξυπνάμε αργά, αλλά σταθερά... Το ελπίζω, γιατί είμαι φύση και θέση αισιόδοξη και σκέφτομαι πως το dna του Έλληνα είναι μοναδικό!