Welcome to Shell-Land!

Όπως ανοίγουν τα κοχύλια στην άμμο, έτσι και γω, αποζητώ να παίρνω το φως των δικών σας ματιών...

Όσο ζω, θα ονειρεύομαι και με τίποτα δεν με ξυπνάω. Όσο υπάρχω, στη θάλασσα θα συνεχίζω να βουτάω

και σαν δελφίνι να κολυμπάω, ψηλά θα πετάω και τα κοχύλια μου στη θάλασσα θα φυλάω. ©

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Κοπάδι..., αλλά τι κοπάδι;

Η αλήθεια είναι ότι εμάς τους Έλληνες μας θέλουν αλλιώς...,
αλλά αλλιώς θα μας βρουν οι ξένοι δανειστές και "σωτήρες" μας!

Δεν θα γίνουμε, ούτε όπως τα παιδάκια στην πρώτη φωτογραφία...


...Ούτε όπως το κοπάδι με τα πρόβατα....


Αλλά ίσως, ξεπεράσουμε τα δύσκολα εμπόδια, 
υπερπηδώντας τα, όπως κάνουν τα πανέξυπνα δελφίνια... 
Σε κοπάδι μας θέλουν, αλλά εμείς θα επιλέξουμε το πως και σε ποιο θα είμαστε!

Μην σας πω πως τελικά, αν τα πάρουμε μπορεί να γίνει και κοπάδι από καρχαρίες...

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Ο τεράστιος… και η μόδα

07Το παρακάτω ανέκδοτο το έλαβα σήμερα με e-mail και το μοιράζομαι μαζί σας, γιατί αν δεν γελάσει λίγο το χειλάκι μας αυτές τις μέρες, δύσκολα θα ανταπεξέλθουμε στην καθημερινότητά μας…

Απορία: Ο Μήτσος, γιατί δεν τα άφηνε για τους άλλους, τους πιο φτωχούς τα μοδάτα ρούχα του; Μάλλον, πρόκειται για παλιό ανέκδοτο, γιατί στις μέρες μόνο καυσόξυλα πετάμε στο τζάκι!

 

Τυπάς με Mercedes Cabrio AMG και δε συμμαζεύεται μπαίνει σε κοσμικό μπαρ.

Στυλάκι τελείως ματσό με signe ρούχα, wet look μαλλάκι, πούρο και τα συναφή.
Με το που μπαίνει κοζάρει στη γωνία του μπαρ μια γκομενάρα.

Της στέλνει ένα ποτό και μέσα σε λίγα λεπτά έχουν πιάσει κουβέντα.
Μετά από λίγη ώρα και με την γκόμενα να έχει λιώσει ο τύπος της προτείνει να πάνε σπίτι του.

Αυτή λέει ΟΚ.
Μπαίνουν στο σπίτι, τής προσφέρει ένα ποτό και δεν αργούν να αρχίσουν τα θερμά επεισόδια.
Την ξαπλώνει σε ένα καναπέ by the τζάκι και αυτός όρθιος αρχίζει να γδύνεται.
Βγάζει το σακάκι το Pierre Cardin των 4500euro το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει τα παπούτσια τα Cavall i των 2000euro το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει το πουκάμισο το D&G των 900euro το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει το παντελόνι το Ferre των 1000euro το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Βγάζει και τα σώβρακα τα Yiann is Ziros των 200euro τα πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.
Κόκαλο η γκόμενα.
Οπότε τον ρωτάει: "'Όλα καλά, αλλά τόσο όμορφα και ακριβά ρούχα γιατί τα καις;"

Και απαντάει ο τεράστιος:
"Κούκλα μου όταν θα τελειώσει ο Μήτσος, θα έχει αλλάξει η μόδα"

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

PIGS: Portugal - Italy - Greece - Spain

PIGS (ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ) μας αποκαλούν εδώ και πολύ καιρό οι Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξωνες επενδυτές και σχολιαστές εμάς τους Έλληνες, όπως και τους Ιταλούς, τους Πορτογάλους και τους Ισπανούς. Αφού εκείνοι που μας λέγανε έτσι όταν προετοίμαζαν το "έδαφος" για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου, τώρα εμείς πως πρέπει να τους βλέπουμε και να τους αποκαλούμε;;;

Τελικά, αργήσαμε πολύ να ξυπνήσουμε, αλλά ποτέ δεν είναι αργά.... Mήπως κάπως έτσι πρέπει να βλέπουμε και μεις (βλέπε φωτο) τους πολιτικούς μας και όλους εκείνους που μας έφτασαν σ' αυτή την δεινή κατάσταση, παίζοντας εις βάρος μας αισχοκερδή παιχνίδια; 

Στο Σύνταγμα οι Αγανακτισμένοι έγραψαν σε πανό, απευθυνόμενοι προς τους Ισπανούς, μήνυμα πως εμείς ξυπνήσαμε και ήρθε η ώρα των Ιταλών. Προς το παρόν δεν είδα ακόμη πανό με τον μήνυμα... "Εσείς είστε τα γουρούνια"... αλλά το περιμένω γιατί τους το χρωστάμε. Αν υπήρξε και δεν το είδα τα θερμά συγχαρητήρια σ' αυτούς που το έγραψαν. Πάμε Σύνταγμα!

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Σας κερνάω για τα γενέθλια μου και κάνω τον απολογισμό μου ως blogger

SmileyGivesCake
Γεια σας, φίλοι! Καλή εβδομάδα σ' όλους και καλό καλοκαίρι! Χθες είχα τα γενέθλιά μου και σας κερνάω σήμερα, γιατί το Σ/Κ έλειπα εκτός Αθηνών. Ελπίζω η τούρτα μου να φτάσει για όλους εσάς που με παρακολουθούσατε από τον Οκτώβριο του 2008, που ξεκίνησα ως blogger με την πρώτη ανάρτησή μου, σ’ αυτό εδώ το blog.
Tότε, δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ πως μετά από 3 χρόνια θα δημιουργούσα και ένα web-magazino. Βλέπετε, το να ασχολούμαι τόσο πολύ με την δημιουργία νέων blogs και το να ψάχνω ποια θα ήταν η επόμενη ανάρτησή μου, καθημερινά – ξεπερνώντας τις 1.500 αναρτήσεις και στα 3 blogs – με έκανε να συνειδητοποιήσω πως αυτό θα ήθελα να το κάνω συνέχεια, αλλά όχι μόνο για μεράκι. Συνδιάζοντας το και με τα επαγγελματικά μου και ομαδικά. Εννοείται, πως εκεί δεν γράφω μόνη μου, αλλά έχω και παρέα και αυτό είναι και το καλύτερο για μένα. Η ομαδική προσπάθεια για το στήσιμο ενός ηλεκτρονικού περιοδικού ποικίλης ύλης, που θα αφορά κυρίως γυναίκες, αλλά και άνδρες.
Όπως και να έχει, με τον καιρό διαπίστωσα πως κανείς blogger δεν ενδιαφέρεται για το τι γράφει κάποιο site (ή τουλάχιστον το δικό μου). Δεν σας κρύβω, πως απογοητεύτηκα λίγο, γιατί οι 469 bloggers που με παρακολουθούσαν εδώ, έγιναν 5-6 μετρημένοι στα δάχτυλα στο lifestyle magazino μου, www.Shell-Land.gr.
Ευτυχώς, εκεί κέρδισα άλλους τόσους επισκέπτες, άγνωστους σε μένα, που κάθε μέρα η πλειοψηφία τους είναι νέοι επισκέπτες. Όμως, δεν σας κρύβω πως εσείς και η επικοινωνία που είχαμε, μου λείπετε αρκετές φορές. Για καλή μου τύχη, έκανα και καλές φιλίες (οι εξαιρετικές είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού και άλλες τόσες είναι οι έχθρες…λογικό και αναμενόμενο!), εκ των οποίων επαφές μου με bloggers δημιούργησαν τις 2 καλύτερες φίλες μου – που προστέθηκαν στις λιγοστές γυναίκες φίλες μου εκτός blogging. Ο τελικός απολογισμός από την εμπειρία μου ως blogger είναι θετική, όπως καθετί στη μέχρι τώρα ζωή μου, άλλωστε. Γιατί σε κάθε επέτειο γενεθλίων μας, οφείλουμε να κάνουμε μια “απογραφή” της μέχρι τώρα πορείας μας στη ζωή και έναν ισολογισμό για όσα κερδίσαμε και χάσαμε κατά τη διάρκεια της ζωής μέχρι σήμερα. Και εγώ είμαι από τους πολύ τυχερούς ανθρώπους – Δόξα τω Θεώ! – γιατί έχεις απίστευτα περισσότερα κέρδη, απ’ ότι ζημίες.
Έχοντας μπει στην δεκαετία των 40, εδώ και καιρό, διαπιστώνω πως είμαι καλύτερα από ποτέ και ψυχολογικά και σωματικά, αλλά κυρίως πνευματικά ( αν εξαιρέσουμε τη μικρή αναμενόμενη σωματική φθορά φυσικά και τα σημάδια που αφήνει – ευτυχώς τα διορθώνω με τις κρέμες μου!…και τα αντιγηραντικά συμπληρώματα διατροφής μου, προς το παρόν και βλέπουμε και πλαστικό στην πορεία… γιατί όχι;!; )
Sea_Shell_Cake_by_VeruscaΣαν επίλογο δεν θέλω να σας ευχαριστήσω για την όμορφη παρέα που μοιραστήκαμε τόσα χρόνια και τις μοναδικές στιγμές που μου χαρίσατε μέχρι σήμερα. Πάντα θα είμαι ευγνώμων σε κάθε ένα σας ξεχωριστά, γιατί ακόμη και οι ατυχής στιγμές - που δυστυχώς υπάρχουν σε κάθε είδους σχέσεις – είναι αυτές που με έκαναν αυτή που είμαι και με γέμισαν με εμπειρίες πολύτιμες για το διάβα της ζωής μου. Με ασπίδωσαν, συνηθίζω να λέω, γιατί μ’ αυτές με έμαθα πιο καλά και έχω πιο καλά εφόδια στη πορεία μου στο μέλλον, για την συναναστροφή μου με τους άλλους.
Σας ευχαριστώ πολύ όλους!!! Ελπίζω να σας αρέσει η τούρτα μου, αν και λίγο καθυστερημένη.
Καλή τύχη σ’ όλους σας και στην Ελλάδα μας. Ας είμαστε όλοι στο Σύνταγμα, μέχρι να αλλάξει κάτι…
Υ.Γ. Διαπίστωση – Σημείωση:
Aπό καιρό τώρα, είχα αφαιρέσει από το fb την ημερομηνία γενεθλίων μου. Σήμερα, διαπίστωσα πως χθες μόνο 2-3 φίλοι με θυμήθηκαν.
Πόσο διαφορετικά ήταν τα παλιότερα χρόνια, που επικοινωνούσαμε (βάζω και μένα μέσα!) στις γιορτές χωρίς υπενθύμιση στο κινητό και στο fb. Ξαφνικά οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, αφεθήκαμε στην επικοινωνία μέσω του facebook. Που είναι κείνα τα καλά χρόνια που θυμόμαστε τις γιορτές και τα γενέθλια από μόνοι μας και τηλεφωνούσαμε, αν όχι επισκεφτόμαστε τους φίλους μας; Τώρα ευχόμαστε για γενέθλια, γάμο, βαφτίσια, γιορτές και χαρές μ’ ένα σχόλιο στο τοίχο και ένα sms το πολύ. Θα μου πείτε πως είναι και η οικονομική κρίση και σκεφτόμαστε τις επισκέψεις… Δεν συμφωνώ, αλλά το δέχομαι. Κρίμα, που πια είμαστε όλοι στην κοσμάρα μας - όπως αφήσαμε να μας καταντήσουν. Επιτέλους, ξυπνάμε αργά, αλλά σταθερά... Το ελπίζω, γιατί είμαι φύση και θέση αισιόδοξη και σκέφτομαι πως το dna του Έλληνα είναι μοναδικό!