Συνταγή: Φακές με χυλοπίτες

Σήμερα, σας προτείνω να δοκιμάσετε μια νόστιμη και θρεπτική συνταγή.
Φακές με χυλοπίτες, μπέικον και λουκάνικα. Θα την βρείτε εδώ

Συνταγή για Πασχαλινό Τσουρέκι με τις ευχές για Καλό Πάσχα από το Shell-Land

Φέτος, εύχομαι Καλό Πάσχα ο κάθε ένας από σας ξεχωριστά, να έχει μια μικρή προσωπική Ανάσταση και να αποκτήσει αξέχαστες εμπειρίες από το φετινό Πάσχα. 

Δεν έχετε παρά να εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία για μικρές χαρούμενες στιγμές και γευστικές απολαύσεις. Μια ωραία απόλαυση είναι το φαγητό και αναμφισβήτητα το Πασχαλινό Τσουρέκι και γι' αυτό δείτε μια συνταγή από επαγγελματία, που είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει, εδώ.

Ειδικά, εσείς που έχετε παιδιά στο σπίτι, ακόμη και αν δεν σας πετύχει η συνταγή και ψωνίσετε από το φούρνο της γειτονιάς το φετινό τσουρέκι, αξίζει να δοκιμάσετε να φτιάξετε το δικό σας τσουρέκι. Θα μοσχομυρίσει το σπίτι και εκτός του ότι θα νιώσετε όμορφα, θα ξέρετε τι αυγά και πρώτες ύλες έχει μέσα.

Καλή Ανάσταση!

Πως να φτιάξετε χαλβά σιμιγδαλένιο - How to cook Halva

H συνταγή, έτσι και αλλιώς, είναι πολύ απλή. Όμως, με την λεπτομερή απεικόνιση στο βίντεο, γίνεται παιχνιδάκι. Τρελαίνομαι για χαλβά σιμιγδαλένιο.

Καλά Κούλουμα να έχουμε και καλό μας τριήμερο!

Το Wine illusion Club σας προσκαλεί σε μασκέ πάρτυ στο ΕL CAMINO

Το EL CAMINO έχει μια από τις πιο ενημερωμένες wine list της Αθήνας, όπου κάποιος μπορεί να βρει κρασιά απ' όλο τον κόσμο και σε ποτήρι. Εκεί, την Παρασκευή 5/2 στις 21:00, διοργανώνεται ένα μασκέ party που θα ταρακουνήσει για τα καλά τα οινικά δρώμενα της Αθήνας, αφού αποτελεί το πιο δυναμικό της Wine Bar.

Το wine bar EL CAMINO που βρίσκεται στην καρδιά των Πετραλώνων, στην οδό Ανταίου 3, Τηλ. 211-71.08.541, θα έχει λάτιν διαθέσεις και ειδικά εδέσματα για τη βραδιά. Η διοργάνωση του party γίνεται για τα μέλη του Wine Illusion Club. Φορέστε λοιπόν τις μάσκες σας και την "αποκριάτικη" διάθεσή σας και επισκεφτείτε το El Camino για καλό κρασί και χορό.

Λατρεύω το σουφλέ σοκολάτας και την ζωή!

Πραγματικά, αξίζει να δείτε το παρακάτω βίντεο. Είναι βασισμένο στη φιλοσοφία της ζωής μέσα από ένα συμβολισμό για τη σοκολάτα.

Όπως, αξίζει να δοκιμάσετε να κάνετε πολλά πράγματα που μέχρι σήμερα δεν έχετε τολμήσει να κάνετε, γιατί τα φοβόσασταν. Εγώ μέχρι πριν λίγο καιρό έλεγα πως δεν θα ήμουν σε θέση να βράσω ούτε ένα αυγό. Τώρα λίγο που έχω τη θέληση να μάθω και λίγο που απέκτησα και νέα κουζίνα, όπως την ονειρευόμουν – δόξα τω Θεώ -φτιάχνω όποια συνταγή θελήσω και, σχεδόν πάντα, την πετυχαίνω.

Απόψε, έφτιαξα σουφλεδάκια σοκολάτας και τα καταευχαριστήθηκα.

Αυτό είναι να ζεις την κάθε στιγμή και να προσπαθείς χωρίς ιδιαίτερα μέσα να φτιάξεις το καλύτερο που μπορείς. Την συνταγή την είδα στο πολυαγαπημένο μου blog Συνταγές της Καρδιάς, που με έβαλε στην κουζίνα για τα καλά! Κορίτσια, σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.

Μέτη, όπως σου είπα και νωρίτερα τη γλύκα του να έχεις :)

Bαλσάμικο από ρόδι

Υλικά:
20 ρόδια ώριμα
1 κουταλιά σούπας ζάχαρη
2 κουταλιές χυμό λεμονιού
1 κουταλιά γλυκού ξίδι

Εκτέλεση:
Ανοίγετε τα ρόδια και αφαιρείτε τους σπόρους.
Τους ρίχνετε στον αποχυμωτή και παίρνετε τον χυμό τους.
Τον αδειάζετε σε μία κατσαρόλα με τα υπόλοιπα υλικά. Βράζετε σε δυνατή φωτιά για 10΄ λεπτά με ανοιχτό καπάκι. Χαμηλώνετε τη θερμοκρασία στο μικρό και αφήνετε το ροδόξυνο να βράσει για 20 ακόμη λεπτά.
Το αφήνετε να κρυώσει και το βάζετε σε καθαρά γυάλινα βάζα που τα τοποθετείτε στο ψυγείο.

Πηγή: TV EΘΝΟΣ, 12/11/09

Ηπειρώτικες Χριστουγεννιάτικες Τηγανίτες

Τα παλιότερα χρόνια, στην Ήπειρο η προετοιμασία για τις εορταστικές μέρες των Χριστουγέννων, ξεκινούσε από την γιορτή του Αγίου Ανδρέα, όπου οι γυναίκες έβραζαν τα παραδοσιακά μπόλια, καλαμπόκι και άλλα όσπρια.

Την Παραμονή των Χριστουγέννων, οι νοικοκυρές συνήθιζαν να φτιάχνουν τις τηγανίτες στην πλάκα, ένα τοπικό γλύκισμα. Οι τηγανίτες ήταν μελωμένες με ζαχαρόνερο, καρύδια και κανέλα. Όπως λέγεται, συμβόλιζαν τα σπάργανα του Χριστού και γι' αυτό τις έτρωγαν το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων. Μετά, τα παιδιά έβγαιναν στις γειτονιές να πούνε τα κάλαντα.

Αυτή λοιπόν την συνταγή, που την βρήκα στο site της Γιώτης και σας την δίνω πριν τις γιορτές για να την φτιάξετε για τα παιδάκια σας και τους καλούς σας ;)

ΥΛΙΚΑ:
4 αυγά
200 γρ. γιαούρτι
300 γρ. φέτα
1 κούπα λάδι
6 κούπες Αλεύρι ΓΙΩΤΗΣ για όλες τις χρήσεις
1 κουταλιά της σούπας Μπέικιν πάουντερ ΓΙΩΤΗΣ

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Θρυμματίζετε το τυρί το αναμιγνύετε με το γιαούρτι το λάδι και τα αυγά. Όταν ενωθούν τα υλικά προσθέτετε το Μπέικιν-Πάουντερ ΓΙΩΤΗΣ και λίγο-λίγο το αλεύρι ΓΙΩΤΗΣ. Θα κάνετε μια μαλακιά ζύμη.
Θα βάλετε λάδι να κάψει και με υγρό κουτάλι θα παίρνετε κουταλιές που θα τις βάζετε στο λάδι. Θα τις γυρίζετε πολύ γρήγορα για να μη μαυρίσουν.
Σερβίρονται ζεστές με κόκκινο κρασί.

Κοχύλια φούρνου με φέτα από τον Δρίσκα

Τις προάλλες σας έβαλα την δική μου συνταγή με τα κοχυλάκια με τυριά στο φούρνο. Τώρα σας βάζω τη συνταγή που προτείνει ο Βαγγέλης Δρίσκας με το αγαπημένο μου κατίκι, που βρήκα εδώ.

Υλικά για 4 άτομα:
• 1 πακέτο (500 γραμ.) μεγάλα κοχύλια
• 100 γραμ. τριμμένη φέτα
• 150 γραμ. τριμμένο κατίκι
• 2 κουτ. του γλυκού ξερός βασιλικός
• 2 φρέσκα κρεμμυδάκια
• 2 αυγά
• 1 κουτί (400 γραμ.) ψιλοκομμένα ντοματάκια
• 4 κουτ. της σούπας ελαιόλαδο
• αλάτι
• πιπέρι

Εκτέλεση:
Βράζετε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο νερό για 7-8 λεπτά και τα στραγγίζετε. Τα ξεπλένετε με κρύο νερό για να κρυώσουν γρήγορα ώστε να μπορέσετε να τα γεμίσετε.
Ψιλοκόβετε τα κρεμμυδάκια και τα ανακατεύετε με το κατίκι, τη φέτα, 1 κουταλάκι βασιλικό, τα αυγά και αλατοπίπερο.
Γεμίζετε με το μείγμα αυτό τα κοχύλια. Αδειάζετε τα ντοματάκια σε ένα μπολ και τα ανακατεύετε με τον υπόλοιπο βασιλικό, το ελαιόλαδο και αλατοπίπερο.
Ρίχνετε τη σάλτσα σε πυρίμαχο σκεύος και βάζετε επάνω από τη σάλτσα τα γεμισμένα κοχύλια με τη σειρά. Σκεπάζετε το ταψί με αλουμινόχαρτο και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 C για 15 λεπτά και σερβίρετε.

Λεμονόπιτα (Lemon pie)

Υλικά για 1 ορθογώνιο ταψί 20 Χ 30 εκ. περίπου

Για την βάση:
• 1 1/3 φλιτζανιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 100 γραμ. Βιτάμ κλασικό
• 4 κουτ. της σούπας καστανή ζάχαρη
• ξύσμα από 1 λεμόνι

Για την κρέμα:
• ½ φλιτζάνι χυμός λεμονιού
• ξύσμα από 1 λεμόνι
• 4 αβγά
• ½ φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• άχνη ζάχαρη για το σερβίρισμα
• ½ φλιτζάνι αμύγδαλα ψιλοκομμένα και ψημένα
• 1 κουτ. της σούπας Βιτάμ Culinesse και λίγο αλεύρι για το ταψί

Εκτέλεση:
Αλείψτε με το Βιτάμ Culinesse και πασπαλίστε με λίγο αλεύρι την βάση και τα τοιχώματα του ταψιού. Ανακατέψτε στο μίξερ το αλεύρι, το Βιτάμ, την ζάχαρη και το ξύσμα λεμονιού μέχρι να γίνουν απαλή ζύμη. Απλώστε την με τα χέρια σας στο βουτυρωμένο και αλευρωμένο ταψί και ψήστε την σε προθερμασμένο φούρνο στους 160C για 15 λεπτά.
Για την κρέμα: χτυπήστε στο μίξερ τα αβγά με την ζάχαρη μέχρι να αφρατέψουν και προσθέστε το αλεύρι, τον χυμό και το ξύσμα λεμονιού. Ανακατέψτε με απαλές κινήσεις και αδειάστε την κρέμα στο ταψί με την ψημένη βάση. Ξαναβάλτε το ταψί στον φούρνο και συνεχίστε το ψήσιμο για 30 λεπτά.
Όταν ψηθεί η λεμονόπιτα, αφήστε την να κρυώσει για να μπορέσετε να την κόψετε σε μερίδες. Πασπαλίστε με άχνη ζάχαρη και γαρνίρετε με τα ψημένα αμύγδαλα.

Την συνταγή την βρήκα εδώ και την προτείνει ο Βαγγέλης Δρίσκας

Εύκολο φαγητό για τραπέζι: Αχιβαδούλες με τυρί από την Matriga

Υλικά:

250 γραμ. αχιβαδούλες (έχω προτίμηση στις πολύχρωμες ιταλικές, αλλά δεν είχα στο σπίτι) ή άλλου είδους πάστα
350 γραμ. γάλα εβαπορέ

1/2 φλιτζάνι πλήρες γάλα

1/2 φλιτζάνι κρέμα γάλακτος

2 κουταλιές λιωμένο βούτυρο

2 αυγά, χτυπημένα

1 1/2 φλυτζάνι ψιλοκομμένο τυρί τσένταρ

1/2 κουτ. γλυκού άσπρο πιπέρι

1/4 φλυτζ. τριμμένη παρμεζάνα

Εκτέλεση:

Βράζουμε αρκετή ώρα πριν τα ζυμαρικά (σχεδόν al dente, αφού θα τα ψήσουμε κιόλας). Κρατάμε ένα φλυτζάνι από το νερό που βράσαμε την πάστα πριν αδειάσουμε την κατσαρόλα. Στραγγίστε τα ζυμαρικά και αδειάστε τα σε μια κεραμική γάστρα. Προσθέστε το γάλα εβαπορέ, το πλήρες γάλα μαζί με την κρέμα γάλακτος, το βούτυρο, τα αυγά, το πιπέρι και το 1 φλυτζάνι cheddar. Ανακατέψτε καλά κουνώντας το σκεύος. Αν τα υγρά δεν καλύπτουν τα ζυμαρικά, τότε προσθέστε το υγρό που φυλάξατε από το βράσιμο, ώστε να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος τους. Ρίξτε και το υπόλοιπο 1/2 φλυτζάνι cheddar με την παρμεζάνα. Βάζετε το σκεύος στο φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία (εγώ έχω φούρνο φυσικού αερίου, οπότε δεν σας λέω θερμοκρασία για να μην σας μπερδέψω) για 2 1/2 ώρες. Το σερβίρετε ζεστό!

Επειδή, μου αρέσουν τα μανιτάρια, καμμιά φορά τα προσθέτω, επιπλέον. Δοκιμάστε και πείτε μου. Kαλή επιτυχία!

Λουκουμάδες της Βέφας Αλεξιάδου

Υλικά:
για τη ζύμη:
1 κούπα χλιαρό νερό (40 βαθμών Κελσίου)
1 κούπα χλιαρό γάλα (40 βαθμών Κελσίου)
2 φακελάκια ξερή μαγιά ή 60 γρ. νωπή
1 κουταλιά ζάχαρη
1 κουταλάκι αλάτι
4 κουταλιές λάδι
3 1/4 κούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις

για το γαρνίρισμα:
μέλι
κανέλα
καρύδια ψιλοκομμένα

Άτομα: Γίνονται 100 λουκουμάδες
Χρόνος προετοιμασίας: 1 ώρα
Χρόνος ψησίματος: 1 ώρα

.

Εκτέλεση:Διαλύστε τη μαγιά στο νερό. Βάλτε τη στο μπολ του μίξερ με τα υπόλοιπα υλικά της ζύμης και χτυπήστε τα όλα μαζί 2' στη δυνατή ταχύτητα, να γίνουν λείος χυλός. Σκεπάστε το μπολ με πλαστική μεμβράνη κι αφήστε το σε ζεστό μέρος, να φουσκώσει η ζύμη. Για να φουσκώσει πιο γρήγορα, βάλτε το μπολ μέσα στο φούρνο, που έχετε προηγουμένως θερμάνει στους 50 βαθμούς Κελσίου, σβήστε τον κι αφήστε τη ζύμη μία ώρα περίπου, ώσπου να κάνει φούσκες στην επιφάνεια. Πατώντας τη ζύμη μέσα στη χούφτα σας, κόψτε μ' ένα κουτάλι, βουτηγμένο σε νερό, κομματάκια ζύμης και ρίξτε τα σε καυτό λαδι. Το κουτάλι θα το βουτάτε στο νερό κάθε φορά, πριν κόψετε τη ζύμη, για να μην κολλάει σ' αυτό. Με μια τρυπητή κουτάλα πατάτε τους λουκουμάδες, ώστε να καλύπτονται από το λάδι, για να ροδίσουν απ' όλες τις πλευρές. Μόλις τους βγάζετε από το λάδι, περιχύνετέ τους με ζεστό μέλι, κανέλα και ψιλοκομμένα καρύδια. Αν το μέλι είναι πολύ πυκνό, αραιώστε το με λίγο νερό και βράστε το. Αφαιρέστε τον αφρό και χρησιμοποιήστε το. Οι λουκουμάδες σερβίρονται μόνο ζεστοί και φρεσκοψημένοι.

Τώρα, αν θα προτιμούσατε να τους βρείτε έτοιμους και μένετε στην Αθήνα, σας συστήνω να επισκεφτείτε ένα τα παρακάτω καταστήματα για τους καλύτερους λουκουμάδες της πόλης:

"Αιγαίον", Πανεπιστημίου 46, Αθήνα

"Κρίνος", Αιόλου 87, Ομόνοια

"Κτιστάκης", Σωκράτους 59, Ομόνοια

Αν θέλετε να δείτε μία ακόμη συνταγή για λουκουμάδες από επαγγελματία - και μάλιστα βραβευμένη, διαβάστε μια πρωτότυπη ... Λουκουμάδες με γιαούρτι και μέλι από τη Ρένα της Φτελιάς.

 

Μπεϊγκάν ατσαρί (μελιτζάνες πικάντικες)

Η ινδική κουζίνα βασίζεται περισσότερο στα λαχανικά και στο ρύζι, παρά στις ζωϊκές πρωτεϊνες. Οι περισσότεροι ινδοί είναι χορτοφάγοι. Η κουζίνα χρησιμοποιεί πολύ τα μπαχαρικά και τα φαγητά τους συνήθως είναι πικάντικα. Η συνταγή Baingan Chatpate που θα δείτε παρακάτω είναι ένα χαρακτηριστικό φαγητό από την πόλη Ουντεπούρ της κεντρικής Ινδίας. Προέρχεται από την εκπομπή του Ηλία Μαμαλάκη "Μπουκιά και συγχώριο".

Υλικά (για 6 άτομα) :
2 κουτ. σούπας ψιλοκομμένο φρέσκο τζίντζερ
6 ξεφλουδισμένες σκελίδες σκόρδο
800 γραμ. μελιτζάνες καθαρισμένες, ξεπικρισμένες και κομμένες σε χοντρά κομμάτια
1 κουτ. γλυκού σπόρους γλυκάνισου
½ κουτ. γλυκού σπόρους κύμινου
350 γραμ. ντομάτες ξεφλουδισμένες και ψιλοκομμένες
1 κουτ. γλυκού κοπανισμένους σπόρους κολίανδρου
1 κουτ. γλυκού σκόνη από τουρμέρικ
1 κουτ. γλυκού πιπέρι καγιέν
1 κρασοπότηρο φυτικό λάδι & ακόμα 3 κουτ σούπας
αλάτι

Εκτέλεση :
Βάλτε στο μπλέντερ σας τα κομματάκια από το τζίντζερ και τις σκελίδες του σκόρδου, προσθέστε 1 κρασοπότηρο νερό και κτυπήστε τα μέχρι να γίνει ένας ομοιογενής πολτός.
Σε μια κατσαρόλα ρίξτε το μισό λάδι και ζεστάνετέ το σε μέτρια φωτιά. Μετά ρίξτε μέσα τις μισές μελιτζάνες να σοταριστούν ελαφρά απ' όλες τις πλευρές. Βγάλτε τις και αφήστε τις να περιμένουν. Ρίξτε το υπόλοιπο λάδι και αφήστε το να ζεσταθεί. Σοτάρετε τις υπόλοιπες μελιτζάνες, και αφού τις βγάλετε, τις αφήνετε στην άκρη.
Καθαρίστε την κατσαρόλα σας και προσθέστε 3 κουτ. σούπας λάδι, ρίξτε μέσα τους σπόρους από το γλυκάνισο, το κύμινο και σοτάρετέ τους καλά, μέχρι να σκουρύνουν και να βγάλουν όλα τους τα αρώματα. Ρίξτε μέσα τις ψιλοκομμένες ντομάτες και το μίγμα τζίντζερ, σκόρδου που έχετε ετοιμάσει. Προσθέστε το κόλιανδρο, το τουρμέρικ, τη πιπεριά καγιέν και το αλάτι. Αφήστε το μίγμα να βράσει για 10 λεπτά. Γυρίζετέ το συνέχεια. Χαμηλώστε τη φωτιά και βράστε το, μέχρι το μείγμα να γίνει πηκτό και μελωμένο. Ρίξτε μέσα τις τηγανισμένες μελιτζάνες και αφήστε τις να μαγειρευτούν για 5 λεπτά. Χαμηλώστε, ακόμα περισσότερο τη φωτιά, σκεπάστε τη κατσαρόλα με ένα καπάκι και αφήστε να συνεχιστεί το ψήσιμο για άλλα 10 λεπτά.
Αφήστε το να χλιαρέψει και σερβίρετέ το σαν κυρίως πιάτο μαζί με ρυζάκι μπασμάτι.

Γλυκιά κολοκυθόσουπα

Υλικά:
4 κουταλιές ανάλατο βούτυρο
1 κουταλιά ελαιόλαδο
2 κουταλιές φρεσκοτριμμένο τζίντζερ
1 κιλό κίτρινη κολοκύθα, ξεφλουδισμένη και κομμένη σε μικρά κομμάτια
1 μεγάλο ψιλοκομμένο κρεμμύδι
2 μεσαία ψιλοκομμένα καρότα
1 ματσάκι φύλλα σέλερι
1 ½ κουταλιά κάρυ σε σκόνη
τριμμένο μοσχοκάρυδο
2 φλυτζάνια ζωμό κότας
2 φλυτζάνια γάλα
αλάτι
φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
8 κουταλιές κρέμα γάλακτος

Εκτέλεση:
Σε μια μεγάλη κατσαρόλα προσθέτετε το ελαιόλαδο και το βούτυρο.
Προσθέτετε το τζίντζερ, τα λαχανικά, την κολοκύθα το κάρυ και τα μπαχαρικά.
Τσιγαρίζετε για 2-5 λεπτά και ανακατεύετε με μια ξύλινη κουτάλα.
Προσθέτετε σιγά σιγά το ζωμό κότας, το γάλα και ανακατεύετε.
Αφήνετε την σούπα να βράσει και εάν χρειαστεί προσθέτετε και λίγο νερό.
Όταν η κολοκύθα έχει βράσει απομακρύνετε από την φωτιά και ανακατεύετε με ένα μίξερ χειρός μέχρι η σούπα να ομογενοποιηθεί.
Σερβίρετε την σούπα σε βαθιά ατομικά μπολ προσθέτοντας τέλος από δύο κουταλιές κρέμας γάλακτος. Προαιρετικά, προσθέτετε φρεσκοψημένα κρουτόν, λίγα φιλέ αμυγδάλου και πολύ λίγο φρέσκο θυμάρι.

Tips:

• Οι σούπες βελουτέ θέλουν πολύ καλό ανακάτεμα με ένα μίξερ, ούτως ώστε να έχουν μια βελούδινη υφή. Σ΄ αυτό βοηθάει πολύ η προσθήκη μερικών κουταλιών κρέμας γάλακτος
• Όταν καθαρίζετε την κολοκύθα, καλό είναι να χρησιμοποιείται ένα μαχαίρι με δόντια, όπως αυτό του ψωμιού.

Η σαλάτα εποχής της Matriga με ρόδι και καπνιστό σολωμό

Σαλάτες εποχής, είναι σίγουρο ότι όλοι ξέρετε να φτιάχνετε. Ασφαλώς και όλες οι νοικοκυρές αυτοσχεδιάζετε, όπως συνηθίζω και γω - όταν αξιώνομαι να μαγειρέψω, από κέφι και μόνο!
Γιατί να το κρύψομεν, άλλωστε; Δεν είμαι μαγείρισσα του καθήκοντος, αλλά μπαίνω στην κουζίνα μου, μόνο όποτε μου κάνει κέφι, ή όταν έχω καλεσμένους για τραπέζι. Να είναι πάντα καλά, ο «σεφ» μου, η γλυκιά μανούλα μου, που μας φτιάχνει κάθε μέρα φαγητό! Φυσικά, υπάρχουν και κάποιες μέρες που φροντίζω να ξεκουραστεί. Το Σάββατο, λοιπόν, ήταν μια απ’ αυτές. Επειδή, το βράδυ είμασταν καλεσμένοι σε δείπνο φίλων, είπα να μην μαγειρέψω κάτι ιδιαίτερο, γιατί την Κυριακή το μεσημέρι είχα καλεσμένους. Έτσι, είπα να φτιάξω ταλιατέλλες με γεύση σολωμού (τις βρίσκω στο supermarket Θανόπουλος) και μια σαλάτα εποχής, με ότι υλικά είχα στο σπίτι. Την ώρα που έβαζα τα ζυμαρικά στην κατσαρόλα για να βράσουν, μου ήρθε η ιδέα να βάλω και καπνιστό σολωμό μέσα στη σαλάτα. Σας παρουσιάζω λοιπόν την σαλάτα, που προέκυψε από ανάγκη και «παραδόξως» μας άρεσε αρκετά και γι’ αυτό την έφτιαξα και την επόμενη μέρα στο γεύμα για τους φίλους μας.

Υλικά:

λάχανο, άσπρο μαρούλι, πράσινο μαρούλι, λίγη σαλάτα σγουρή κόκκινη, καρότο (όλα κατά βούληση)

1 κούπα με σπόρους ροδιού
1 συσκευασία με κατεψυγμένου καπνιστού σολωμού
½ κούπα με φλύδες παρμεζάνας

1 κουτ. Σούπας ελαιόλαδο,
1 κουτ. Σούπας λάδι από καρύδια
1 κουτ. Σούπας σκούρο Balsamico,
1 κουτ. Σούπας θυμαρίσιο μέλι,
1 κουτ. Σούπας Hellmann's dressing με μέλι και μουστάρδα (με εμφανείς τους σπόρους σιναπιού και τα κομμάτια θυμαριού)
1 κουτ. Σούπας πετιμέζι ροδιού ( το δικό μου είναι έτοιμο - από την Πόλη, αλλά εσείς θα βρείτε τη συνταγή της φίλης μου Γαστεροπλήξ )

Eκτέλεση:

Αρχικά, ψιλοκόβετε το σολωμό που βγάλατε από την κατάψυξη σε μικρά κομματάκια.
Βάζετε σ’ ένα σέικερ το βαλσαμικό ξύδι, το ελαιόλαδο, το λάδι από καρύδια, το μέλι, τη σάλτσα μουστάρδας και το πετιμέζι ροδιού και αφού τα ανακατέψτε, το κλείνετε καλά και το ανακινείτε. Βάλτε το μείγμα στο ψυγείο.
Ψιλοκόψτε το λάχανο και ξύστε το καρότο σε χοντρό τρίφτη.
Τοποθετήστε τα σε μια σαλατιέρα. Πλύνετε τα φύλλα των πράσινων λαχανικών, ένα-ένα και τα αφήστε τα λίγο να στραγγίξουν. Ψιλοκόψτε τα μαρούλια και τη σαλάτα. Ρίχνετε τα ψιλοκομμένα μαρούλια, την κόκκινη σγουρή σαλάτα και τα ρόδια στη σαλατιέρα και ανακατεύετε όλα τα λαχανικά μαζί. Τα περιχύνετε από πάνω με το ντρέσινγκ που μόλις βγάλατε από το ψυγείο. Τελευταία, ρίχνετε τις φλύδες της παρμεζάνας.

Σερβίρετε τη σαλάτα, αμέσως.

Δυστυχώς, φωτογραφία δεν σας έβγαλα, αλλά σας λέω ότι λόγω του καρότου δεν φαίνεται ο φιλοκομμένος σολωμός. Καλή σας όρεξη!

Μπαμπαγκανούς (Baba Ganoush)

Λιβανέζικη μελιτζανοσαλάτα

Υλικά :
3 μεγάλες μελιτζάνες
2 σκελίδες σκόρδο, λιωμένες
3 κουταλιές ταχίνι
1 κουταλάκι κύμινο
3 κουταλιές χυμό λεμονιού
1 κουταλιά της σούπας σουσάμι
αλάτι, πιπέρι
ελαιόλαδο

Εκτέλεση:
Πλένουμε τις μελιτζάνες και τις ψήνουμε. Μόλις κρυώσουν, αφαιρούμε τη φλούδα τους και στη συνέχεια τα σπόρια. Τις ψιλοκόβουμε και τις ανακατεύουμε με το ταχίνι, το χυμό λεμονιού, το σκόρδο, το αλάτι και το κύμινο. Ανακατεύουμε με ένα πιρούνι, προσθέτουμε ελαιόλαδο, πασπαλίζουμε με πιπέρι και το σουσάμι και σερβίρουμε με αραβικές πίτες.

Ρατατούιγ (Ratatoulle)

Yλικά:

400 γραμ. κρεμμύδια

400 γραμ. πιπεριές

400 γραμ. μελιτζάνες

400 γραμ. ντομάτες

400 γραμ. κολοκύθια

1 σκελίδα σκόρδο

μαϊντανός

βασιλικός

ελαιόλαδο

αλατοπίπερο

1 κουτ. γλυκού μέλι

Εκτέλεση:

Ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια. Κόβουμε τα κολοκύθια σε ροδέλες και τις πιπεριές σε μακρόστενα κομμάτια, αφού αφαιρέσουμε τα σπόρια τους. Κόβουμε τις μελιτζάνες σε τετράγωνα κομμάτια. Ξεφλουδίζουμε τις ντομάτες, βγάζουμε τα σπόρια και τις κόβουμε.

Ρίχνουμε τα κρεμμύδια σε αντικολλητικό τηγάνι με λίγο λάδι και τα αφήνουμε να ροδίσουν και όταν ετοιμαστούν τα αφήνουμε στην άκρη. Στο ίδιο λάδι τηγανίζουμε τις πιπεριές, τις αφήνουμε στην άκρη και συνεχίζουμε το ίδιο με τα υπόλοιπα λαχανικά.

Όταν ετοιμαστούν όλα, τα ξαναρίχνουμε στο τηγάνι και προσθέτουμε το σκόρδο λιωμένο, το βασιλικό, το μαϊντανό και το αλατοπίπερο.

Βάζουμε το μείγμα σε πήλινο σκεύος και ρίχνουμε και το μέλι. Ψήνουμε σε χαμηλή φωτιά για περίπου 2 ώρες.

.

Πριν τη δοκιμάσετε, δείτε εδώ. Καλή επιτυχία!

Pizza time!

Χθες το βράδυ, έφτιαξα πίτσα με έτοιμη βιολογική ζύμη, αλλά η γεύση της δεν ήταν τόσο ωραία, όπως η σπιτική ζύμη που φτιάχνουμε. Οπότε, είπα να μοιραστώ μαζί σας τη συνταγή που είδα σε καταχώριση της μπύρας Mythos. Καλή επιτυχία!

Η ιστορία της μουστάρδας

Η μουστάρδα αποτελεί ένα μοναδικό συνοδευτικό με την ξεχωριστή ιδιότητα να μετατρέπει κάθε φαγητό σε γαστρονομική απόλαυση. Με όνομα βαρύ σαν ιστορία, αμέτρητη ποικιλία σε γεύσεις και χρήσεις απευθύνεται στους λάτρεις των θεσπέσιων γεύσεων.

Η μουστάρδα παράγεται από τους σπόρους σιναπιού, οι οποίοι, όταν κοπανιστούν, μετατρέπονται σε μία βαθυκίτρινη σκόνη που σε συνδυασμό με νερό ή ξίδι, μας δίνει τη μουστάρδα.

Οι άνθρωποι τη χρησιμοποιούν από τα πολύ παλιά χρόνια για την ιδιαίτερη, καυτερή και πικάντικη γεύση που δίνει στα φαγητά. Μάλιστα ήταν τόσο σπουδαία και απαραίτητη η γεύση της για τους Ελληνες και τους Αρχαίους Αιγυπτίους, που συνήθιζαν να μασουλάνε σπόρους μουστάρδας κατά τη διάρκεια του φαγητού.

Η πρώτη συνταγή μουστάρδας βρίσκεται στα βάθη των αιώνων, αφού εμφανίστηκε τον 6ο αιώνα και διαδόθηκε στη Βουργουνδία. Σύμφωνα με την ιστορία, στις αρχές του 14ου αιώνα, ήταν τόσο μεγάλη η λατρεία που είχε ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ για τη μουστάρδα που έφτασε στο σημείο να δημιουργήσει για τον πολυαγαπημένο του ανιψιό, την υπηρεσία του «μεγάλου μουσταρδιέρη του πάπα».

Επειδή όμως, η μουστάρδα φαίνεται ότι αποκτούσε ολοένα και μεγαλύτερη ζήτηση, οι άνθρωποι προχώρησαν στην παρασκευή διαφόρων ειδών μουστάρδας και έτσι στα τέλη του 16ου αιώνα στην Ορλεάνη και γύρω στα 1630 στην Ντιζόν, παρασκευάστηκαν και τα πρώτα παράγωγα ξιδιού και μουστάρδας.

Προχωρώντας, τον 18ο αιώνα, κάποιος με το όνομα Νεζεόν καθιέρωσε τη συνταγή της «δυνατής» ή «λευκής» μουστάρδας, ενώ ταξιδεύοντας ακόμη πιο πίσω στον χρόνο, ακόμη και στη Βίβλο αναφέρονται οι «σπόροι σιναπιού», αφού οι Ελληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τους σπόρους της μουστάρδας, για την καρύκευση κρεάτων και ψαριών.

Τα πολύ παλιά χρόνια οι άνθρωποι μην έχοντας την δυνατότητα χρήσης πολλών φαρμάκων, είχαν ανακαλύψει τη χωνευτική δράση της μουστάρδας και έτσι την συνδύαζαν με βαριά φαγητά που περιείχαν χοιρινό και τυρί, για να τους βοηθάει στην πέψη. Ακόμη, οι κυνηγοί, όταν ήθελαν να ζεσταθούν ύστερα από μία δύσκολη παγωμένη μέρα, έβαζαν τα πόδια τους μέσα σε μια λεκάνη με μουστάρδα για να διώξουν τις κρυάδες και τέλος σε περιπτώσεις αρθριτικών, χρησιμοποιούσαν ζεστά καταπλάσματα με μουστάρδα, για να αντιμετωπίσουν τους πόνους των κλειδώσεων.

Στο πέρασμα των αιώνων η μουστάρδα εξελίχθηκε ανάλογα με τον τόπο παραγωγής της. Οι διάφοροι λαοί παρασκεύαζαν διάφορα είδη μουστάρδας, ανάλογα με το υγρό που χρησιμοποιούσαν όπως κρασί, νερό, ξίδι και μούστο καθώς και τα διαφορετικά μπαχαρικά. Έτσι, στη σύγχρονη εποχή, φτάσαμε να βρίσκουμε μία τεράστια ποικιλία από μουστάρδες, από άσπρες μέχρι σκούρες κίτρινες, γλυκές, πικάντικες, ξινές, αρωματισμένες με φρούτα, με καυτερές πιπεριές, με χυμό πορτοκαλιού ή λεμονιού, με κάππαρη και αντσούγιες ή ακόμη και με μπίρα, κ.ά.

Η μουστάρδα, όπως τη γνωρίζουμε με τη συνηθισμένη της μορφή, είναι μια αλοιφή που φτιάχνεται από τους τριμμένους σπόρους της μαύρης μουστάρδας και της άσπρης και λέγεται κίτρινη μουστάρδα. Η μουστάρδα αποτελεί, τη βάση αμέτρητων, κρύων και ζεστών, σαλτσών, καθώς και για την επάλειψη, πριν από το ψήσιμο του χοιρινού, του κοτόπουλου και ορισμένων ψαριών (των πιο λιπαρών). Σ' όλες τις περιπτώσεις αποτελεί ένα εξαίσιο γαστρονομικό καρύκευμα και διατίθεται σε μεγάλη ποικιλία αρωμάτων.

Ποικιλίες μουστάρδας

Γαλλικές μουστάρδες
Μουστάρδα Ντιζόν: Υπάρχουν διάφορα είδη και είναι οι πιο διάσημες. Άλλες έχουν κρεμώδες γκρι-κίτρινο χρώμα και λεπτή γεύση και άλλες είναι πιο ανοιχτόχρωμες και ραφινάτες. Στην Ντιζόν, πρωτεύουσα της μουστάρδας, αναμειγνύουν τη μουστάρδα με αλάτι, άσπρο κρασί, μπαχαρικά και χυμό από αγουρίδες, δηλαδή ξινό χυμό φτιαγμένο από άγουρα σταφύλια. Οι μουστάρδες Ντιζόν εκτός του ότι είναι οι πιο γνωστές, είναι και οι πιο φημισμένες, αφού χρησιμοποιούνται περισσότερο από κάθε άλλη μουστάρδα, για σάλτσες, μαγιονέζα, βινεγκρέτ, κ.α. Να θυμόμαστε, ότι όταν έχουμε μια συνταγή η οποία περιλαμβάνει μουστάρδα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χωρίς άγχος μία δυνατή Ντιζόν.

Μουστάρδα του Μπορντό:
Πρόκειται για μία σκούρα καφετιά και αρκετά ξινή μουστάρδα, καθώς και πιο αρωματική από αυτήν της Ντιζόν. Είναι μοναδική στη συνοδεία μπριζόλας, αφού συμπληρώνει παρά καλύπτει τη γεύση του κρέατος.

Μουστάρδα Ντε Μο:
Η μουστάρδα Ντε Μο είναι αρκετά ιδιαίτερη. Έχει μία περίεργα νόστιμη γεύση μούχλας, είναι καυτερή αλλά όχι ενοχλητικά και αποτελείται από ένα μοναδικό μείγμα από τριμμένους και μισοτριμμένους σπόρους, με κοκκώδη υφή. Κανείς μπορεί να εκτιμήσει πραγματικά τη γεύση της, όταν τη συνδυάσει με λουκάνικα, μπέικον, κρύα κρεατικά και πίτες με χοιρινό. Ιδιαίτερη είναι και η συσκευασία της, αφού τη βρίσκουμε σε πήλινα βάζα, όπου ο φελλός τους έχει σφραγιστεί με βουλοκέρι και φτιάχνεται σύμφωνα με μια μυστική συνταγή-επτασφράγιστο μυστικό από το 1760.

Μουστάρδα Πουάβρ βερ:
Παρασκευάζεται από πράσινους σπόρους πιπεριού και έχει ήπια καυτερή γεύση.

Αγγλική μουστάρδα
Η γεύση της είναι απλή και καυτερή, αλλά όχι ιδιαίτερα δυνατή, το χρώμα της είναι έντονο κίτρινο και παρασκευάζεται από ποικιλία πολύ λεπτοκομμένων σπόρων. Συνδυάζεται μοναδικά με ψητό βοδινό και γενικότερα ψητά κρεατικά, λουκάνικα από βοδινό ή χοιρινό κρέας, πίτα από χοιρινό κ.ά. Ακόμη, είναι η ιδανική μουστάρδα για να παρασκευάσουμε δυνατή σάλτσα μουστάρδας που πηγαίνει με λιπαρά ψάρια, όπως ρέγκα ή σκουμπρί.

Γερμανικές μουστάρδες
Αναμφισβήτητα η Γερμανία μπορεί να θεωρηθεί η χώρα όπου γίνεται η μεγαλύτερη κατανάλωση μουστάρδας, αφού αποτελεί το απαραίτητο συνοδευτικό της λατρεμένης γευστικής απόλαυσης των Γερμανών, τα λουκάνικα.

Γερμανική μουστάρδα ζενφ:
Προέρχεται από ένα μείγμα μουστάρδας σε σκόνη και ξιδιού, έχει έντονη καυτερή γεύση και άρωμα.
Γερμανική μουστάρδα σαρφ:
Για τους λάτρεις των καυτερών γεύσεων, η σαρφ ή έξτρα σαρφ-καυτερή ή πολύ καυτερή είναι η ιδανικότερη επιλογή. Στη Βόρεια Γερμανία μάλιστα, σερβίρεται άφθονη με την κουτάλα.
Γερμανική μουστάρδα διαίτης:
Είναι τόσο μεγάλη η αγάπη των Γερμανών για τις μουστάρδες, που παρασκεύασαν μία μουστάρδα που λέγεται ντιέτζενφ, δηλαδή μουστάρδα διαίτης. Είναι πρασινόχρωμη και ανάλατη και ειδικά φτιαγμένη για εκείνους που δεν τρώνε αλάτι.

Αμερικανικές μουστάρδες
Η αυθεντική αμερικανική φτιάχνεται από σπόρους άσπρης μουστάρδας με ζάχαρη, άσπρο κρασί ή ξίδι, το χρώμα της είναι κίτρινο, έχει γεύση γλυκιά και μάλλον μοιάζει περισσότερο με παχιά σάλτσα παρά με μουστάρδα. Εξαιτίας της ελαφριάς γεύσης της, χρησιμοποιείται ευρέως σε χοτ ντογκ και χάμπουργκερ.

Ιταλική μουστάρδα (με φρούτα)
Με αφετηρία τον 16ο αιώνα, η μοστάρντα ντι φρούτα, ακόμη αποτελεί ένα εξαιρετικό είδος μουστάρδας, η οποία καταναλώνεται με κουταλιές, όπως μαρμελάδα, αλειμμένη σε ψωμί.
Φτιάχνεται από ένα μείγμα από διάφορα φρούτα, όπως σύκα και κεράσια, κομμάτια από αχλάδι, λεμόνι και ροδάκινα, ζαχαρωμένα μέσα σε σιρόπι που περιέχει λάδι μουστάρδας. Εξαιτίας της γλυκόξινης γεύσης της, τη χρησιμοποιούμε σαν πρωτότυπη σάλτσα για τα κρύα κρεατικά.

Μουστάρδα ντομάτας
Φτιάχνεται από λιαστές ντομάτες, ολόκληρους σιναπόσπορους, ξίδι κρασιού, ζάχαρη, αλάτι, οξέα τροφίμων και μπαχαρικά και είναι αρκετά εύγευστη.

Τα διάφορα είδη

Άσπρη μουστάρδα
Η άσπρη μουστάρδα χωρίζεται στην απλή και στην ώριμη. Η απλή είναι αυτή που φυτρώνει ακόμη και πάνω σε βρεγμένο μπαμπάκι και μαζί με το νεροκάρδαμο χρησιμοποιείται για σάντουιτς, ενώ από την ώριμη άσπρη παίρνουμε τους σπόρους, που χρησιμοποιούνται ολόκληροι στα τουρσί.

Μαύρη μουστάρδα
Η μαύρη είναι πιο καυτερή από την άσπρη μουστάρδα.

Καφετιά ή ινδική μουστάρδα
Είναι ο ολόκληρος σπόρος μουστάρδας που χρησιμοποιείται στις συνταγές για κάρυ και είναι λιγότερο έντονη από τη μαύρη.

ΠΗΓΗ: «Kουζινομαγειρέματα» ένθετο περιοδικό εφημερίδας Έθνος, 27/11/08

.

Tip της ημέρας:

Στην περίπτωση που η μουστάρδα σας τελειώνει, μην πετάξετε τη συσκευασία, αφού προσθέτοντας λίγο ελαιόλαδο, ξίδι, αλάτι και πιπέρι μέσα στο μπουκάλι της μουστάρδας μπορείτε να φτιάξουμε μία υπέροχη σάλτσα βινεγκρέτ.

Ξεροτήγανα Κρήτης

Τα ξεροτήγανα Κρήτης είναι το παραδοσιακό γλύκισμα που σερβίρεται στους Κρητικούς γάμους. Σε άλλα μέρη ονομάζονται δίπλες χωρίς αυγό (ευχαριστώ Dreamer Angel για την διόρθωση... είχα ξεχάσει να γράψω πως είναι δίπλες, χωρίς αυγό) και θεωρούνται ότι φέρνουν γούρι και μελένια ζωή στους νεόνυμφους. Σύμφωνα με τα παλαιό έθιμο, πριν μπει η νύφη στο νέο της σπιτικό, σχημάτιζε με το μέλι, το σημείο του σταυρού στο πάνω μέρος της πόρτας και πατούσε πάνω σε υνί ή σε προβιά προβάτου. Αυτός ήταν ένας συμβολισμός για την πολυπόθητη δύναμη, παραγωγικότητα και ήρεμη οικογενειακή ζωή. Τώρα θα μου πείτε που τα κάνουν αυτά τώρα; Στην Κρήτη πάντως γίνονται ακόμη. Πάντως το έθιμο που μπορείτε να κρατήσετε πιο εύκολα είναι το σπάσιμο του ροδιού στον εξώστη του σπιτιού, όπου θα σκορπιστούν οι καρποί του, που προοιωνίζουν αφθονία αγαθών!

Υλικά για 8 άτομα:

Για τη ζύμη:

1 κιλό αλεύρι

450-500 ml νερό

100 ml χυμό πορτοκάλι

2 κουταλάκια αλάτι

50 ml λάδι

καρυδόψιχα

σουσάμι

κανέλα

ελαιδόλαδο για τηγάνισμα

Για το σιρόπι:

450 γραμμ. ζάχαρη

450 ml νερό

350 γραμ. μέλι

3 κουταλιές χυμό λεμονιού

3 δόσεις βανίλια

Eκτέλεση:

Ρίχνετε το αλεύρι σ’ ένα μεγάλο μπολ, προσθέτετε το νερό, το χυμό, το αλάτι και το λάδι και ζυμώνετε μέχρι να γίνει μια ομοιογενής ζύμη, κάπως σφιχτή, που να μπορεί να πλαστεί, χωρίς να κολλάει στα χέρια. Αν χρειαστεί, προσθέτετε λίγο νερό ή λίγο αλεύρι. Σκεπάζετε τη ζύμη και την αφήνετε για 30 λεπτά στην άκρη.

Ανοίξτε τη ζύμη σε λεπτά φύλλα, κόψτε τα σε λωρίδες και τυλίξτε τις λωρίδες σε σπιράλ με τον ακόλουθο τρόπο: Ξεκινήστε τυλίγοντας τη λωρίδα γύρω από 1 δάχτυλο, έπειτα γύρω από 2 δάχτυλα, συνεχίστε με 3 δάχτυλα και τέλος σε 4 δάχτυλα, και στερεώστε απαλά τις άκρες της τηγανίτας βρέχοντάς τη με λίγο νερό.
Ζεστάνετε άφθονο λάδι σε μια βαθιά κατσαρόλα, τοποθετήστε μέσα ένα ένα τα ξεροτήγανα και τηγανίστε τα μέχρι να ροδίσουν και να γίνουν τραγανά. Βγάλτε τα με τρυπητή κουτάλα και στραγγίστε τα πάνω σε απορροφητικό χαρτί.
Βράστε για 6-7 λεπτά τη ζάχαρη με το νερό και τη βανίλια, έπειτα προσθέστε το μέλι και το χυμό λεμονιού.

Βουτήξτε γρήγορα, ένα ένα, τα ξεροτήγανα στο καυτό σιρόπι, βγάλτε τα αμέσως. Βάλτε τα σε μια πιατέλα και πασπαλίστε τα με καρυδόψιχα, σουσάμι και λίγη κανέλα.

Guacamole (Γκουακαμόλε)

Χτες που σας έδωσα τη συμβουλή για την ωρίμανση των avocados, είχα το λόγο μου. Ήθελα να σας προετοιμάσω ώστε να μπορέσετε να φτιάξετε πιο σύντομα την πιο γνωστή μεξικάνικη ντιπ, που είναι η Guacamole. Ταιριάζει με τα περισσότερα πιάτα της τροπικής κουζίνας. Δοκιμάστε την με τραγανά Nachos. Διατηρείται στο ψυγείο για περίπου 3 ημέρες, εφόσον την καλυφθεί αεροστεγώς με μεβράνη.

Yλικά:
2 ώριμα avocados, καθαρισμένα και χωρίς κουκούτσι
1/8 κουτ. γλυκού αλάτι
1/8 κουτ. γλυκού πιπέρι
1/8 κουτ. γλυκού σκόρδο σε σκόνη
1 κουτ. γλυκού χυμό λεμονιού
2 κουταλιές σούπας ψιλοκομμένο κρεμμύδι
1 ψιλοκομμένη ντομάτα
1 Jalapeno πιπέρι με σπόρους, ψιλοκομμένο
1 κουταλιά σούπας πικάντικη σάλτσα ντομάτας

Εκτέλεση:
Πολτοποιείτε σε ένα μεσαίου μεγέθους μπολ τα avocados. Προσθέστε τα υπόλοιπα συστατικά, ανακατεύοντας τα καλά και τα βάζετε σε ένα μπολ σερβιρίσματος. Cover tightly with seran wrap, gently mashing the wrap down against the guacamole. Καλύψτε καλά με μεμβράνη, πιέζοντας απαλά τη μεμβράνη ώστε να φύγει ο αέρας από το μείγμα. Ψύχετε τη guacamole για τουλάχιστον μία ώρα πριν το σερβίρισμα.

Tip της ημέρας:
Ραντίστε με χυμό λεμονιού ή lime όλη τη φλούδα αβοκάντο για να μην χάσει το χρώμα του και μαυρίσει. Επίσης, ένα άλλο κόλπο που σας προτείνω είναι να μην πετάξετε το κουκούτσι, αλλά να το βάλετε στο κέντρο της σαλάτας, ώστε να τη βοηθήσει να μην μαυρίσει.