Μα είναι δώρο άδωρο ν' αλλάξεις χαρακτήρα...

... αλλά και δεν θέλω, γιατί η αλήθεια είναι ότι μου αρέσω έτσι που είμαι.
"It's better to be unhappy alone than unhappy with someone" - Marylin Monroe

Φιλικό Άτομο: Έτσι είναι, Μαρία. Οι μισοί άντρες είναι ανώριμοι. Όλοι κάτι έχουν...

Eγώ: E, όχι και οι μισοί!! Πες το 1/3, γιατί αλλιώς οι ελεύθερες θα είχαν ελάχιστες ελπίδες να βρουν άνδρα… χα χα

Φιλικό Άτομο: Οι καλοί τυλίγονται γρήγορα και το εμπόρευμα που μένει δεν είναι πάντα και το καλύτερο.

Εγώ: Κοινώς, μου λες πως στο ράφι έχει μείνει μόνο το σκάρτο πράγμα για να επιλέξω, ε;

Φιλικό Άτομο: Είσαι όμορφη γυναίκα, "καλό κομμάτι", όπως λένε οι άνδρες,
αλλά ναι… Πρέπει να βάλεις νερό στο κρασί σου!

Εγώ: Όχι! Τελεία και παύλα._ Γιατί δηλαδή να βάλω νερό στο κρασί μου; Προτιμώ να είμαι μόνη μου! Ειλικρινά, δεν το καταλαβαίνω το σκεπτικό αυτό… Δηλαδή, αν είσαι με 2 masters, πας να δουλέψεις ως καθαρίστρια, επειδή σου πήρανε τα καλά πόστα των πολυεθνικών;;; Δεν το νομίζω. Προσωρινά, κάνεις κάτι άλλο και συνεχίζεις να ψάχνεις. Δεν πας σε σουβλατζίδικο για να ψήνεις πίτες!

Φιλικό Άτομο: Χρειάζεσαι δίπλα σου έναν άντρα, δυστυχώς.

Εγώ: Ξέρεις, έχω μάθει να είμαι μόνη μου. Δεν είναι πως τον χρειάζομαι τον άνδρα. Τον θέλω! Αυτό έχει μεγάλη διαφορά. Σχεδόν όλοι οι άνδρες που πέρασαν από δίπλα μου, αυτό τουλάχιστον το έλεγαν... - Δεν έχεις ανάγκη από κανένα άνδρα εσύ. Τα καταφέρνεις και μόνη σου.
Δεν το καυχιέμαι, αλλά θέλω να συνυπάρχω με κάποιον από επιλογή και νομίζω ότι την έχω αυτή την πολυτέλεια. Δεν ξέρω, αν με καταλαβαίνεις...

Φιλικό Άτομο: Nαι, αλλά τα "καλά κομμάτια" λιγοστεύουν… Οι άντρες που είναι ελεύθεροι, όχι παντρεμένοι ή σε σχέση και έχουν τα κατάλληλα προσόντα να σταθούν δίπλα σου, είναι πολύ λίγοι.

Εγώ: Οι άνδρες είναι λιγότεροι… και εμείς είμαστε περισσότερες και αυτό τα κάνει πιο χάλια τα πράγματα, εδώ στην Ελλάδα. Καλά έλεγα εγώ σε μία προηγούμενη ανάρτησή μου να πάω και λίγο πιο πέρα! Χα χα Κάτι ήξερα που μίλαγα για εξωτερικό. Εκεί τουλάχιστον υπάρχει μεγαλύτερη διάθεση.

Φιλικό Άτομο: Μα δεν είναι μόνον λιγότεροι. Είναι και…

Εγώ: Θα πάω σε άλλη αγορά, έγραφα και το εννοούσα! Αυτό είναι. Τρομάρα μου, δεν με χωράνε τα σύνορα μας. Όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια! Χα χα χα

Φιλικό Άτομο: Είναι βούρλα οι περισσότεροι

Εγώ: Είναι και λειψοί! χα χα

Φιλικό Άτομο: Λειψοί??

Εγώ: Ελλιπείς... πως στο λένε;

Φιλικό Άτομο: Σε τι; μυελό, όργανα… ?

Εγώ: Έλα, γεια σου… Και στον ανδρισμό!

Φιλικό Άτομο: Aαα.... Ναι, υπάρχουν και αρκετοί από δαύτους, αλλά λιγότεροι από όσο στην Δυτική Ευρώπη. Στην Αφρική εκεί είναι σπάνιοι!! χα…χα…χα…

Εγώ: Και με ενισχυμένα προσόντα!!! ;) Τώρα να σου πω τι μου ήρθε ως έμπνευση; Nα βάλω την στιχομυθία μας στο blog μου. Μου το επιτρέπεις;

Φιλικό Άτομο: Γιατί όχι, αρκεί να μην με μπλέξεις εμένα με τα παλαβά σου!! Χα χα Βρε τι όντα είστε εσείς οι bloggers; Ψυχάκηδες… μετά συγχωρήσεως!

Εγώ: To’ χω!! Το χω!!! Βρήκα και τον τίτλο: Όταν η Matriga έψαχνε ένα σύντροφο… ή καλύτερα… Όταν αναζητούσε τον κατάλληλο! Πως σου φαίνεται σαν τίτλος για την επόμενη ανάρτησή μου; Άσε που βαριέμαι να ψάχνω τι να βάλω πάλι, αλλά είναι και θέμα που χωράει πολλά και πικάντικα σχόλια. Έχω και διάθεση για χαβαλέ!! Τέλεια!!!

Φιλικό Άτομο: Μια χαρά μου φαίνεται. Πάντως, πιασάρικο θέμα είναι εδώ που τα λέμε. Απασχολεί πολλές γυναίκες… Aρκεί να μην δω κάτι που να μην μου αρέσει. Πρόσεχε, κακομοίρα μου!

Εγώ: Λες να βάλω και αγγελία ότι θέλω να κλείσω ένα ομαδικό ραντεβού σ' όλους τους υποψήφιους μαζί για να επιλέξω τον ένα και καλό; χα χα χα

Φιλικό Άτομο: Το σίγουρο είναι ότι θα σου γράψει όλο το αντρικό διαδίκτυο! Παλαβή….

Εγώ: Σοβαρά, τώρα, το είδα σ’ ένα reality στην Αμερική! Υπήρχε μια επαγγελματίας προξενήτρα του Hollywood, που έκανε τα interview και κατέληγε σε λίγα και επιλεγμένα άτομα για να κάνουν τυφλό date με την celebrity (που έψαχνε νέο και ωραία και ήθελε τον καλύτερο) χα χα
Είσαι να τους περάσεις εσύ από το interview για μένα; Καλά θα πεθάνω από τα γέλια!! Χα χα χα χα

Φιλικό Άτομο: Σίγουρα θα έχει επιτυχία, αλλά εμένα μην με υπολογίζεις! Δεν είμαι σαν εσένα. Έχω πιο σοβαρά πράγματα να κάνω εγώ… Δεν το έχεις και σε τίποτα, πιστεύω να το κάνεις. Eίσαι μια εσύ!!

Eγώ: Το χω!! Το είπαμε! lol

Φιλικό Άτομο: χα..χα.. Άντε βρε! Πάλι βρήκες θέμα. Τυχερή είσαι!

Εγώ: Nαι!! Μιλάμε, το καλύτερο!! Το καλύτερο ταίρι μπορεί να μην μπόρεσα ακόμη να το βρω, αλλά δεν μπορείς να πεις… Θέμα, βρήκαμε το καλύτερο! χα χα
Καλά περίμενε και θα δεις την επόμενη ανάρτηση!! Θα καταπλήξουμε τα πλήθη lol

Φιλικό Άτομο: Αναμένω!!! Έλα και προβλέπω ουρές για την πάρτη σου! Μπορεί να είσαι λίγο παλαβιάρα, αλλά κουβαλάς ωραία τρέλα και με κάνεις να ξεφεύγω και γω. Φιλιά και είμαι υπ’ ατμόν για τα νέα από τα blind date σου ;)

Εγώ: Έλα βρε που τα πήρες και σοβαρά τα αστεία! Φιλάκια και τα λέμε :-)

Όπως θα καταλάβατε, ούτε το reality Βig Brother να παρακολουθούσατε, δεν θα ακούγατε τέτοια στιχομυθία! Γιατί όχι δηλαδή, να μην γνωρίσουν οι άνδρες σε τι δύσκολη θέση βρίσκονται οι γυναίκες, που δεν λένε να βάλουν νερό στο κρασί τους; Aυτές σαν εμένα, που καλοδέχονται τον έρωτα, όταν τους χτυπήσει την πόρτα, αλλά που έχουν πάψει να τον κυνηγούν!

Όλα τα παραπάνω λόγια που γράφτηκαν σε μία διαδικτυακή συνομιλία με φιλικό μου άτομο, σας τα παραθέτω, ακριβώς όπως ειπώθηκαν. Άφησα και κομμάτια που εμπεριέχουν το γνωστό μου χιούμορ, έχοντας την επίγνωση ίσως θα αποδοκιμαστώ, αλλά αυτό που με αφορά είναι να διαβάσω τα δικά σας σχόλια και να κάνουμε χαβαλέ, όπως κάνω και με τους φίλους μου. Για να προετοιμάσω το χιουμοριστικό κλίμα, παρακάτω σας βάζω και τους στίχους του άσματος, που κάθε άλλο παρά αντιπροσωπεύει τις διαθέσεις μου!! χα χα χα

-Ξύπνα, περδικομάτα μου, μωρέ, κι ήρθα στο μαχαλά σου!

Χρυσά πλεξούδια σου ΄φερα να πλέξεις τα μαλλιά σου!

-Δεν το ΄ξερα, λεβέντη μου, μωρέ, πως είναι η αφεντιά σου

να πεταχτώ σαν πέρδικα να ΄ρθώ στην αγκαλιά σου!

Κι αν ήρθες καλωσόρισες, μωρέ, κι ας έκανες και κόπο,

ήρθες και μας ομόρφυνες, μωρέ, τον έρημο τον τόπο!

Να γίνω γης να με πατάς, μωρέ, γιοφύρι να περάσεις,

να γίνω κι ασημόκουπα, μωρέ, να σε κερνώ να πίνεις,

εσύ να πίνεις το κρασί κι εγώ να λάμπω μέσα!

-Ρίξε νερό στην πόρτα σου, να πέσω να γλιστρήσω,

να βρω αφορμή απ΄ τη γειτονιά, μωρέ, να μπω να σε φιλήσω!

Περάστε την ώρα σας ευχάριστα με τη γάτα του Διαδρόμου.... Νιάουυυυ!!!

Απόψε, βαριέμαι αφόρητα και ζεσταίνομαι! Δεν έχω καν διάθεση, ούτε για μια απάντησή μου σ' όλα τα σχόλια που με τιμήσατε να αφήσετε εδώ. Ξεκίνησα πριν αρκετή ώρα, αλλά δεν απάντησα, ούτε στα μισά. Λίγη υπομονή ακόμη και τα σχόλια μου θα τα λάβετε εντός της εβδομάδας! Σωθήκατε θα μου πείτε! Το καλό πράγμα αργεί να γίνει θα αποκριθώ! χα χα χα

Τώρα, σοβαρά... Μόνο εγώ βαριέμαι ή και σεις έτσι νιώθετε; Βαριέμαι να πάω για δουλειά, βαριέμαι να τελειώσω τις πολλές και διάφορες δουλειές του σπιτιού - που με περιμένουν και γω υποκρίνομαι ότι είμαι ακόμη σε διακοπές! Βαριέμαι να βάλω ανάρτηση, βαριέμαι να πάω για ποτό, βαριέμαι να διαβάσω το βιβλίο, που έχω αφήσει στη μέση. Ακόμη χειρότερα, βαριέμαι να συνεχίσω το γράψιμο μου μιας νουβέλας, που είχα ξεκινήσει αρκετό καιρό πριν. Όλα τα βαριέμαι, ίσως γιατί μου λείπει ενέργεια... Έχω εξουθενώσει τον εαυτό μου και είμαι στα πρόθυρα κατάπτωσης. Έχω αμελήσει την σωστή διατροφή μου και τις βιταμίνες μου και ο αιματοκρίτης μου έχει πάρει πια μια καθοδική πορεία. Είναι αυτό που λένε... τα ξενύχτια μας φάγανε και μυαλό δεν βάλαμε! ;)

Επειδή, ήδη κουράστηκα να κάθομαι στην καρέκλα, σας αφήνω κάτι που θα σας σπάσει πιο πολύ τα νεύρα από μένα και τα άσκοπα λόγια μου!! χα χα χα

circle-the-cat

Πάω λοιπόν μια μικρή βόλτα έξω και σας αφήνω στην μαύρη γάτα του διηγήματος "Διάδρομος", του αγαπημένου blog "Άγνωστη Διάσταση".

Y.Γ. Χριστόφορε, λες να την βάλω και στο δικό μου διήγημα τη μία από τις δύο γάτες σου και να γίνει famous; Προτιμώ εκείνη που μεταμορφώθηκε στην Αdelita, την κόρη της Μαρίας της Σπανιόλας! Ελπίζω να μην ζητήσεις δικαιώματα, γιατί μετά τις διακοπές μπατιράκι είμαι και γω! lol

Viva Mykonos

    

Χθες το βράδυ, επέστρεψα από τις διακοπές μου στο νησί των ανέμων, την Μύκονο. Είχα ξαναπάει 3 φορές, αλλά ποτέ μου δεν είχα διανυκτερεύσει εκεί, έστω και για μια βραδιά. Πάντα υπήρξε μια μονοήμερη στάση για μένα, μετά από διακοπές σε άλλα νησιά. Φέτος, οι πέντε μέρες που έμεινα στο κοσμοπολίτικο νησί, μου χάρισαν πολύ όμορφες στιγμές χαλάρωσης και έντασης... Μάλλον, είναι αλήθεια αυτό που λέγεται για την Μύκονο. Έχει μια άλλη αύρα αυτό το νησί και δεν είναι μόνο οι υπέροχες παραλίες του, που του χάρισαν το στέμμα του πιο αγαπητού νησιού.

Σ' αυτή την φωτογραφία βλέπετε το πιο αγαπημένο spot μου στην Μύκονο. Είναι ο Άγιος Σώστης, που βρίσκεται μετά την παραλία Πάνορμος. Κάθε φορά που πηγαίνω εκεί ηρεμώ. Σας συστήνω να τον επισκεφτείτε και να φάτε στο εστιατόριο που είναι κρυμμένο μέσα στο πράσινο πίσω από το ξωκλήσι. Εκεί παντρεύτηκε ο Πέτρος Κωστόπουλος με την Τζένη Μπαλατσινού. Συμπτωματικά, το ζευγάρι ήταν παρέα με την Δέσποινα Βανδή και τον κουμπάρο της Κώστα Καπετανίδη για κοινές διακοπές στο νησί και το Σάββατο στις 1.30 πμ, που βγήκαμε για βόλτα στα γραφικά σοκάκια της Μυκόνου, ξαφνικά βρεθήκαμε δίπλα τους, την ώρα που τους βιντεοσκοπούσαν από κάποιο τηλεοπτικό σταθμό, όπως έφευγαν από γνωστό μπαρ στα Ματογιάννια. Αν δεν ήταν οι  προβολείς μπορεί να με μαγνητοσκοπούσαν και να μην έπαιρνα χαμπάρι τίποτα! χα χα

Αυτή είναι η πισίνα που πίναμε τα κοκτέιλ μας και βρίσκεται στον Άγιο Στέφανο. Έχει φανταστική θέα της χώρας της Μυκόνου και από εκεί φαίνεται η Πάρος και η Δήλος. Καλές βουτιές σ' όλους σας!

  Όλα τα ωραία, κάποτε τελειώνουν,
  αλλά θέλω να ελπίζω
  ότι τα πιο ωραία έρχονται προσεχώς ;)

Λίγη "πουστιά" & ένα μήλο την ημέρα.... και οι φουρτούνες πάνε πέρα ;)

Τώρα, θα μου πείτε τι λέω παραπάνω... Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο, απ’ αυτό που όλοι έχουμε διαπιστώσει! Η πούστικη συμπεριφορά (καμία σχέση με την σεξουαλικότητα, αν και δανείζεται κάποια στοιχεία της!) υπερτερεί αυτής της πουτανιάς, γι' αυτό άλλωστε και οι γυναίκες δεν είναι τόσο επιτυχημένες, όπως οι “άλλοι”. Οι γυναίκες, σέρνουν καράβι με το “μήλο” τους, αλλά "αυτοί" μας “λύνουν και μας δένουν”, γιατί ελίσσονται, όσο καμία γυναίκα δεν μπορεί ;-)

Τι είναι πουστιά;

Όλοι οι άνδρες έχουν την πουστιά μέσα τους, όπως και όλες οι γυναίκες έχουν την πουτανιά μέσα τους. Αυτός είναι και ο λόγος που οι άνδρες υπερτερούν στην σύγκριση, όσον αφορά το πόσο καλά περνάνε μέσα σε μία διαπροσωπική σχέση, όταν φύγουν τα αισθήματα για τη συμβία τους. 

Αφού, παραπάνω σας παρέπεμψα στην επεξηγηματική ανάρτηση για κάποιες μόνο ερμηνείες της πουστιάς - μακάρι να έχω και τις δικές σας εκδοχές! - λέω να μοιραστώ μαζί σας και κάποιες δικές μου προσωπικές σκέψεις, σχετικά με τις διαπροσωπικές σχέσεις. Τελικά, κάποτε έρχεται μια μέρα που συνειδητοποιείς, πως κανείς που στάθηκε δίπλα σου, δεν άξιζε να είχε σταθεί, γιατί πάνω απ’ όλα σ’ ενδιέφερε η αυτοεπιβεβαίωση... και τίποτε άλλο. Τι κρίμα, να μην σε είχες εκτιμήσει περισσότερο εσύ ο ίδιος και να περίμενες να το κάνουν οι άλλοι!

Αναρωτήθηκα... Πόσο πιο εύκολο είναι να επισκεφθείς ένα εκτιμητή για να εκτιμήσει ένα ακίνητο, ένα κειμήλιο ή ένα δαχτυλίδι και πόσο δύσκολο τελικά, είναι να σε "κοστολογήσεις"; Ε, λοιπόν θεωρώ ότι μ' "εκτίμησα" - επιτέλους - και διαπιστώνω πως σπαταλήθηκα και έγινα είδος προς ανάλωση σε "άγουρα χέρια" και συμφεροντολόγους "φίλους". (Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν βγαίνω στην αγορά προς διάθεση, γιατί απλούστατα, καμία γυναίκα που σέβεται και εκτιμά την αξία της δεν το κάνει).

Πάντως, καλά να πάθω και ας πρόσεχα... Μόνο που, όπως λέει και ο λαός, είναι να μην ξυπνήσει ο βλάχος και...(τα ευκόλως εννοούμενα, παραλείπονται). Σίγουρα, καταλάβατε τι "υπερτίμηση" θα μου κάνω από δω και πέρα! Θα επιλέξω με ποιους θα παραμείνω φίλη και θα είμαι πιο επιλεκτική στις παρέες μου. Φυσικά και δεν σας αφορά, αλλά σας το λέω, γιατί μάλλον μετ' από αυτές τις διαπιστώσεις μου, δεν βλέπω να με χωράνε τα βαλκάνια... Θα μου πείτε τώρα: Πάει το καβάλησε το καλάμι. Δεν έχετε και άδικο, γιατί σε λίγο με βλέπω για τη Σελήνη! χα χα χα

Καιρό τώρα, ήξερα πως κάτι δεν πήγαινε καλά με τα προσωπικά μου, αλλά ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό, ότι ίσως, απευθυνόμουν σε ακατάλληλη για μένα "αγορά". Διευκρυνίζω, ότι η διαπίστωση αυτή αφορά στην πλειονότητα των σχέσεών μου. Το ότι η "αγορά" ήταν μικρή (κυριολεχτικά και μεταφορικά), το ήξερα, αλλά ποτέ δεν με προβλημάτισε, δυστυχώς. Είπα να κυκλοφορήσω και λίγο παραπέρα και γιατί όχι... και πιο κάτω ηλικιακά. Αφού με παίρνει με τα χίλια, ειδικά μετά το νέο μου ανανεωμένο look, αλά Halle Berry, - το οποίο μου έγινε δώρο, χωρίς να το προλάβω καν να το σκεφθώ. Μου είπαν πως πρέπει να ανανεωθώ και εμφανισιακά και να αποκτήσω μια κατάλληλη εμφάνιση με την νέα μου προσωπικότητα. Γιατί λοιπόν, να με περιορίζω η γυναίκα; Μέχρι και τα αυτιά μου τρύπησα για πρώτη φορά,  χωρίς μάλιστα να έχω περιθώρια να το αποφασίσω. Προβλέπω, σε λίγο, να μην γλυτώνω και το piercing στη μύτη. Προχτές, παρά τρίχα να μου γίνει και αυτό άνευ χρεώσεως, αλλά κρατήθηκα... προς το παρόν! χα χα

Εδώ λένε... Είναι να μην ξύπναγε το βλήμα! lol

Έτσι καταλήγω πως πρέπει να υπολογίζω λίγο τους άνδρες, ειδικά μέχρι να περάσουν από έγκριση. Είπα να 'μαι πιο συμφεροντολόγα και χωρίς ιδιαίτερα αισθήματα, μέχρι να περάσει από το test drive κάποιος, γιατί όσο "συμμετείχα" μ' όλο μου το είναι και δεν την έβγαζα καθαρή και επιπλέον, μόνο χασούρα χρόνου είχα... Άσε που έτσι, ήδη έχω και τα τυχερά μου. Φυσικά, θα έχω το νου μου, ώστε να μην μου ξεφύγει κάποιος θησαυρός από μπροστά μου, γιατί δεν σκοπεύω να τον ψάχνω στο βυθό. Στον αφρό θα είμαι, όπως το κοχύλι της προηγούμενης ανάρτησης...

 ;)

Τραβάω λοιπόν σ' ΟΛΑ μια κόκκινη γραμμή.
_

I am swimming in an ocean all alone

Μαργαρίτα, σ' ευχαριστώ για άλλη μία φορά για το όμορφο δώρο που μου έκανες

Ελπίζω να σου αρέσει το πρώτο βίντεο και η φωτογραφία, αφού και τα δύο έχουν τα αγαπημένα μας δελφίνια. Αφιερωμένα σε σένα  :)

Έπεσα για να κολυμπήσω κι άφησα την καρδιά μου πίσω.

Άφησα την καρδιά μου χάμω σαν το κοχύλι μες στην άμμο.

Πέρασαν όλες οι κοπέλες με τα μαγιό και τις ομπρέλες.

Ύστερα πέρασαν οι φίλοι κανείς δεν βρήκε το κοχύλι.

Χρόνους και χρόνους κολυμπάω που να' ναι η αγάπη για να πάω.

Έφαγε η θάλασσα τον βράχο κι έμεινε το νησί μονάχο.

Αλήθεια, γιατί είναι πιο δύσκολο να αγαπήσουμε -εκτιμήσουμε- τον ίδιο τον εαυτό μας;

Απόψε, μια φίλη με συμβούλεψε να διαβάσω βιβλία του Χόρχε Μπουκάι. Ψάχνοντας στο internet για να μάθω περισσότερα γι' αυτόν και τα βιβλία του, βρήκα το ακόλουθο βίντεο και βρήκα αποσπάσματα από τα βιβλία του. Έτσι, θέλησα να μοιραστώ μαζί σας, ότι είδα και με άγγιξε. Πραγματικά, αξίζει να δείτε όλο το βίντεο με την ιστορία "Η Αληθινή αξία του δαχτυλιδιού".


"Δεν μπορώ", του είπα. "Δεν μπορώ!". "Σίγουρα;" με ρώτησε αυτός. "Ναι. Πολύ θα ήθελα να μπορούσα να σταθώ μπροστά της και να της πω τι νιώθω... Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορώ."  *

Στο βιβλίο "Να σου πω μια ιστορία", ο νεαρός Demian προσπαθώντας να ανακαλύψει τον εαυτό του, επισκέπτεται ένα ψυχαναλυτή, που χρησιμοποιεί μια εντελώς διαφορετική μέθοδο ψυχανάλυσης. Σε κάθε συνεδρία αφηγείται στον ασθενή μια διαφορετική ιστορία, με την οποία, προσπαθεί να φωτίσει το μονοπάτι του προς την αυτογνωσία.  

Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

Θέλω τη βοήθειά σου κι όχι να αποφασίζεις για μένα

Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

Θέλω να μ΄ αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

Θέλω να πλησιάζεις χωρίς, να εισβάλλεις

Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν,

να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

Θέλω να ξέρεις...

πως σήμερα σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου...

Χωρίς όρους.

Το παραπάνω είναι απόσπασμα από το βιβλίο "Ιστορίες να σκεφτείς". Τι κρίμα να μην το είχα διαβάσει νωρίτερα... πριν κάνω (σχεδόν όλα) τα παραπάνω -που αναφέρει ο Χόρχε- στην τελευταία μου σχέση. Τώρα πια, παρότι αποτελεί παρελθόν για μένα, αναρωτιέμαι αν θα είχα συνειδητοποιήσει τα παραπάνω, διαβάζοντας το βιβίο αυτό του Χόρχε. Τι να είχε αλλάξει, άραγε; Ίσως και τίποτα... Αλήθεια, πόσο εξωφρενικό μου φαίνεται τώρα, ότι ότι όλα αυτά τα έχω αναπαράγει και γω η ίδια σε πρώην σύντροφό μου. Ακόμη πιο περίεργο γεγονός είναι ότι ακριβώς τα ίδια, είναι συμπεριφορές γνώριμες σε μένα, από παλιότερα, αφού έχουν εκδηλωθεί στο άτομό μου από άτομα που νοιάζονταν για μένα!! χα χα χα Μόνο, που το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι εγώ που έπρεπε να με αγαπάω πιο πολύ από εκείνους, τα δέχτηκα και μετέπειτα τα αναπαρήγαγα η ίδια σε εκείνον που ήταν πλάι μου...

Αλήθεια, ποιον κοροϊδεύουμε όταν γυρεύουμε την αγάπη, χωρίς να έχουμε μάθει να αγαπάμε εμάς τους ίδιους;;;; Δυστυχώς, ή ευτυχώς, η ζωή μου έφερε έτσι τα πράγματα για μένα, που τώρα τελευταία, με αγαπάω όλο και πιο τρελά…, παρότι δεν μ' αγαπάει όσο παλιότερα η ίδια! Τι κρίμα... Σας το είπα και στην προηγούμενη ανάρτησή μου. Πάντα μου άρεσε πολύ να ταξιδεύω και ίσως επιτέλους, να έφτασε η ώρα για ένα μεγάλο ταξίδι μου. Αυτό ίσως, θα είναι ότι καλύτερο για να με αγαπήσω εκ βαθέων!!! Δαπανηρό, ε; Ε, τι να κάνουμε; Αυτά που αξίζουν περισσότερο είναι εκείνα που είτε στοιχίζουν πολύ, είτε είναι απαγορευμένα! ;)


* P.S.  Εδώ, θέλω να σας δηλώσω, πως έχω διαπιστώσει πως μπορώ να κάνω αυτό που δεν μπορούσε ο Demian... Το έχω κάνει, ουχί μία φορά -και γραπτώς στη ζωή μου και τετ α τετ. Βέβαια, δεν θα σας πω ότι το ευχαριστήθηκα, γιατί θα έλεγα ψέματα. Μπορώ όμως, να σας πω ότι έχω βρεθεί μπροστά στον άλλον, παρότι ήξερα κατά βάθος πως με έβλεπε (ή μάλλον πως δεν με έβλεπε!), χωρίς να με νοιάξει αν θα φάω ζεστή τη χυλόπιτα! Είναι αυτό που λέμε, δεν μασάω, με τίποτα. Σκεφτείτε, ότι το έκανα, ακόμη και όταν ήμουν σίγουρη 99% ότι θα μου την σερβίρουν, αφού με είχαν προειδοποιήσει! Όμως, έχω μάθει πια να διεκδικώ αυτό που θέλω μ’ όλα τα κόστη και να μην με νοιάζει τι θα πει ο άλλος, αν θα το πάρει επάνω του, αν θα με κοροϊδέψει και τα λοιπά. Η περίπτωσή μου είναι αυτό που λένε, αδιόρθωτη ρομαντική και συνάμα, ρεαλίστρια.... Δεν ξέρω, αν με καταλαβαίνετε, αλλά αρκεί που με καταλαβαίνω εγώ! χα χα χα

Σημείωση: Ε, γι’ αυτό τουλάχιστον μου οφείλω ένα μπράβο. Ευτυχώς, υπάρχει και κάτι σ’ αυτήν την ανάρτησή μου, για να καυχηθώ… μετά την ταπείνωσή μου! Έχω μεγάλο τσαγανό μου (παρότι δεν μου το έχουν πολλοί) και διακατέχομαι από μεγάλη τόλμη. Δεν διστάζω σε τίποτα, αρκεί να είμαι σίγουρη ότι το θέλω. Τυχαίο; Δεν νομίζω! Μάλλον, είναι γιατί - τρομάρα μου - είμαι όλη, μια “Τόλμη και Φαντασία”.

I ♥ San Francisco (¸.·´(¸.·´ (¸.·¨¯`♥

(¸.·´(¸.·´ (¸.·¨¯`♥

Όνειρο ζωής για μένα, είναι να είμαι καλά, ώστε να μπορώ να ταξιδεύω, να ταξιδεύω, να ταξιδεύω. Ακόμη και στα όνειρά μου, όλο ταξιδεύω, αεροπορικώς, οδικώς, με τρένο ή με πλοίο. Τυχαίο; Δεν το νομίζω!

Ο top προορισμός όμως, που δεν έχω καταφέρει ως σήμερα να επισκεφτώ, είναι το San Francisco και γενικότερα η πολιτεία της California. Πρόσφατα, αυτή η εκπληκτική πόλη, έγινε ένας νέος προορισμός της αεροπορικής εταιρείας SWISS. Πολύ καιρό ήταν στόχος για μένα να το επισκεφτώ, αλλά τώρα, δεν ξέρω γιατί, ένιωσα περισσότερο από ποτέ αυτήν την ανάγκη. Άλλωστε, τι κρίση και ξεκρίση, για ένα όνειρο ζούμε! Η ζωή είναι πολύ μικρή και θέλει καλοπέραση. Δεν σας το λέω, γιατί ψάχνω χορηγό. Κάθε άλλο! Το ωραίο για μένα θα ήταν να καταφέρω να πραγματοποιήσω μόνη μου αυτό το ταξίδι, όπως συνηθίζω. Να μην βασιστώ σ' άλλες πλάτες και να το οργανώσω η ίδια. Φυσικά, δεν θα με χαλάσει αν συμπέσει και είναι ταξίδι του μέλλιτος ;)

Κάθε άλλο! Αυτό θα είναι πιο super. H πόλη είναι χτισμένη πάνω σε 43 λόφους και έχει σήμα κατατεθέν την γέφυρα Golden Gate, τα βικτωριανά σπίτια, τα τραμ της που "γλυστρούν" στις κατηφόρες και την China Town. Όλα τα παραπάνω, συνθέτουν αυτό που είναι γνωστό ως  "The city by the Bay". Θαυμάστε την, στο παρακάτω βιντεάκι!

(¸.·´(¸.·´ (¸.·¨¯`♥

 

© Copyright 

All rights reserved for the above dots ;)

Μαρία μάτια καστανά...

Αφιερωμένο σε μένα...

Μαρία κάνε την πληγή

πουλί, λουλούδι σε πηγή

μα την αγάπη μην την κρίνεις

...

...

...

...

συνεχίζεται ...
♫

Τυχαίο; Δε νομίζω...

© Copyright 
All rights reserved for the dots ;) 

Όταν η Μatriga εύχεται χαρούμενα γενέθλια σε 2 φίλους bloggers

Μετά την έκτακτη ανάρτηση που έκανα, λόγω της κλοπής, θέλησα να αναρτήσω κάτι διαφορετικό και αισιόδοξο στο blog μου, μέχρι να επανέλθω δριμύτερη. Υπάρχουν δύο άτομα που "γνώρισα" μέσα από το blogging και που συμπτωματικά και τα δύο είναι Δίδυμοι, όπως εγώ και θα ήθελα να τους ευχηθώ τα καλύτερα και μέσα από εδώ.
/(*)\♫ (",)
./♫\. ./█\.
_| |_ _||_Ο ένας είναι ο φιλοσοφημένος φίλος IonnKorr (και λίαν προσφάτως, Πρόεδρος του Σωματείου Μωρών-Μουρλών του Διαδικτύου!) που έχει σήμερα τα γενέθλιά του και η δεύτερη απαστράπτουσα φίλη μου, είναι η Αστροφεγγιά που τα εορτάζει αύριο. Και οι δύο έχουν δείξει τέτοια φιλική διάθεση και γλύκα σε μένα, που αξίζουν το καλύτερο!! Φυσικά, αυτή η ανάρτηση αφιέρωμα, δεν είναι κάτι σπουδαίο, αλλά μόνο ένα δείγμα της εκτίμησης και της φιλίας μου προς εκείνους, που μου έχουν αποδείξει πως η φιλία σύνορα δεν έχει και μπορεί να είναι πολύ ουσιαστική και χωρίς να έχεις συναντήσει από κοντά κάποιον. 

Για την λαμπερή Αστροφεγγιά

Αστροφεγγιά μου, Χρόνια σου Πολλά με υγεία και σου εύχομαι ο σπινθήρας του Αναπτήρα του Μιχάλη Χατζηγιάννη, να ανάψει - πολύ σύντομα - την φλόγα ενός εκπληκτικού απρόσμενου έρωτα στη ζωή σου!

Υ.Γ. 1) Μα τι άλλο τραγούδι θα μπορούσα να επιλέξω εκτός απ' αυτό αυτό για σένα; Έχεις λάμψη σαν την φλόγα του σπινθήρα και λατρεύεις τον Χατζηγιάννη.

Υ.Γ. 2) Επειδή εδώ και δύο χρόνια έχεις πετάξει το ρολόι, όπως μας είπες σ΄αυτή την ανάρτησή σου, σκέφτηκα να σου χαρίσω αυτό το κολιέ, ώστε μόνο εκεί αν μετράει ο χρόνος για σένα, ώστε να μην αφήνει σημάδια πάνω σου... ;)



Tώρα, όσον αφορά στον Πρόεδρο IonnKorr, σκέφτηκα να του χαρίσω

ένα μπλουζάκι κατάλληλο για την θέση που ανέλαβε (όχι δεν τα μπέρδεψα... το ξέρω ότι δεν θα είναι Πρόεδρος στο Σωματείο Ψώνιων, αλλά που ξέρεις τι άλλο προεδριλίκι μπορεί να του προταθεί στο μέλλον!! χα χα)

Για τον πιο φιλοσοφημένο blogger

Εύχομαι τα καλύτερα και στους δύο και πάνω απ’ όλα να έχουν την υγεία τους και το χαμόγελο στα χείλη τους! Happy Birthday, Διδυμάκια!!

Όταν η Matriga πέφτει θύμα ενός τσαντάκια...

Σήμερα το μεσημέρι, μου έκλεψαν την τσάντα μου, ανοίγοντας την πόρτα του αυτοκινήτου μου, την ώρα που μόλις είχα επιβιβαστεί, Εκτός από το πορτοφόλι μου, μ' όσα χρήματα είχα να περάσω, κλάπηκε και το κινητό μου. Φυσικά, όπως και όλα τα πορτοφόλια είχε και δύο πιστωτικές κάρτες, μια χρυσή αλυσίδα με τον σταυρό μου, που είναι το φυλαχτό μου! Αυτός είναι για μένα ότι πιο πολύτιμο έχω... Ήταν δώρο αναντικατάστατο και ανεκτίμητης αξίας.

Έχω ήδη λάβει μηνύματα. όπως το παρακάτω: "Σε παίρνω στο κινητό κι έχεις φραγή!"

Γι' αυτό σας ενημερώνω, πως όσοι από σας, μου είχατε δώσει το τηλέφωνό σας, έχετε υπόψη ότι δεν έχω τρόπο να επικοινωνήσω μαζί σας, προς το παρόν και αν τυχόν λάβετε περίεργα τηλέφωνα, δεν είναι από μένα. Δυστυχώς, όλα τα τηλέφωνα, e-mail και διευθύνσεις φίλων, συνεργατών και γνωστών βρίσκονταν στην ηλεκτρονική ατζέντα του κινητού μου - και όχι μόνο - και τώρα θα αργήσω να τα συγκεντρώσω όλα. Ένα μικρό μέρος είχα σε back up.

Όσο για το συμβάν, τι να σας πω. Έπεσα σε πολύ καλούς επαγγελματίες. Ο κλέφτης ήταν Έλληνας, γρήγορος και θρασύτατος και φυλούσε καρτέρι κρυμμένος πίσω από τα δένδρα. Με άφησαν να μπω μέσα στο αμάξι και την ώρα που άφησε στο κάθισμα του συνοδηγού την τσάντα μου, ακριβώς την ώρα που πήγαινα να κλειδώσω, πριν προλάβω ακόμη προλάβω να βάλω την τσάντα μου κάτω από το κάθισμα του συνοδηγού, άνοιξε την πόρτα βίαια και την άρπαξε τρέχοντας στο παπάκι που τον περίμενε ο συνεργός του και έφυγαν με κατεύθυνση στο αντίθετο ρεύμα του μονόδρομου.

Τι και αν εγώ βγήκα από το αμάξι και έτρεξα ξωπίσω του φωνάζοντας κλέφτης, βοήθεια και υπήρχε κόσμος που κατέβηκε από το αμάξι φωνάζοντάς του;;; Πήδηξε πάνω στο παπί και έφυγαν πριν προλάβω να δω τον αριθμό κυκλοφορίας του δικύκλου... Το μόνο που θα σημειώσω, είναι ότι για άλλη μία φορά, τα όνειρά μου βγαίνουν! Το είχα δει το κακό όνειρο, ξημερώματα Κυριακής και ήξερα πως κάτι άσχημο θα μου συμβεί... Έχω μία διαίσθηση ότι ίσως βρεθεί ο κλέφτης. Δεν λέω άλλα ;)

Όταν η Matriga έχει γενέθλια και αποφασίζει να κάνει καλοκαιρινό relax...

...λέει ν' αράξει για λίγο στης χαράς τον βυθό!

Γι' αυτό: Ραντεβού τον Σεπτέβρη ;)

Επειδή, σήμερα έχω τα γενέθλιά μου, σας κερνάω μια σοκολατοκοχυλένια τούρτα και τα γνωστά κοχυλοσοκολατάκια μου! Άλλωστε, τι άλλο θα μπορούσε να σας κεράσει μια κοχυλένια; χα χα

Εύχομαι να έχετε ένα υπέροχο καλοκαίρι! Εγώ θα είμαι στην παρέα σας και θα περνάω να σας αφήνω σχόλια και ένα γεια χαρά, αλλά προς το παρόν θ’ απέχω από τις δικές μου αναρτήσεις. Δεν ξέρω για πόσο θα αντέξω έτσι, αλλά λίγη απεξάρτηση από το blogging ποτέ δεν έβλαψε κανέναν! χα χα χα



Αυτή είναι η μισή γέμιση της τούρτας  μου. Η άλλη μισή τούρτα είναι με γέμιση  σοκολάτας. Το ποτάκι κερασμένο για το στην υγεία σας! Σας ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σας μέχρι σήμερα και ευελπιστώ και στην συνέχεια να σας έχω στην παρέα μου εδώ!

Bάζω βενζίνη κι ας έχει ακριβύνει

φεύγω απ' την πόλη, που 'ναι σκέτο καμίνι

προβλήματα, άγχος κι εγώ μονομάχος

θέλω για λίγο να ξεκουραστώ

Πάμε ψυχή μου, ταξίδι του ονείρου

άδεια η τσέπη, μα είσαι 'συ η αμοιβή μου

μπες μεσ' το αμάξι, κάτι να αλλάξει

φεύγουμε αμέσως, δίχως προορισμό


Γιατί αν μείνουμε εδώ,

θα τρελαθώ πόσο πια ν' αντέξει αυτό το μυαλό

τα ρολά κατεβάζω κι όλα απέξω τα αδειάζω

θέλω λίγο ν' αράξω στης χαράς τον βυθό,

γιατί αν μείνουμε εδώ, θα τρελαθώ

απ' την Αθήνα θα φύγω, να ξεχαστώ

ραντεβού τον Σεπτέμβρη κι όποιος με παίρνει,

δεν θα σηκώνω τ 'ακουστικό


Τρέχω όλη μέρα, μα όσο τρέχω δεν φτάνω

μοιάζω να είμαι σε κινούμενη άμμο

πάμε στη φύση, μήπως και ξεκολλήσει

απ' τη ρουτίνα η τρελή μας ζωή...

Σας ευχαριστώ για την ωραία παρέα σας! Πολλά κοχυλένια φιλιά!


Υ.Γ. 1) Επειδή, εύκολα βαριέμαι και άλλο τόσο εύκολα αλλάξω γνώμη, μην ξαφνιαστείτε αν πάλι εδώ με δείτε, πριν τον Σεπτέμβρη ;)
Α, και μην ξεχάσω να σας πω... Aν τυχόν πετύχετε μια οδηγό Nissan στην παραλιακή, με τα ηχεία στο διαπασών και να παίζει το τραγούδι αυτό, να είστε σίγουροι, ότι εγώ θα είμαι αυτή! χα χα  

Υ.Γ. 2) Xρόνια Πολλά στο πλανήτη μας, αφού σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος. Ας μάθουμε επιτέλους να το προστατεύουμε! Επίσης, εύχομαι Χρόνια Πολλά και σ' όσους λέγονται... Απόλλων, Δωρόθεος/Δωροθέα, Νίκη, Πλούταρχος, Σελήνη, Κύνθια. Να περάσετε όμορφα!

Η Αγάπη είναι το μυστικό...

Some of you young folks been saying to me, Hey Pops, what'd you mean "What a Wonderful World"? How about all them wars all over the place? You call them wonderful? Hm? And how about hunger and pollution? They ain't so wonderful either. Well how 'bout listening to old Pops for a minute.  Seems to me it ain't the world that's so bad, but what we're doing to it... 

And all I'm saying is, see what a wonderful world it would be if only we'd give it a chance. Love baby, love. Love, that's the secret....yeah. If lots more of us loved each other, we'd solve lots more problems. And then this world would be better. That's what old Pops keeps saying.

- Wise words of Louis Armstrong

I see trees of green, red roses too
I see them bloom for me and you
And I think to myself what a wonderful world

I see skies of blue and clouds of white
The bright blessed day, the dark sacred night
And I think to myself what a wonderful world

The colors of the rainbow so pretty in the sky
Are also on the faces of people going by
I see friends shaking hands saying how do you do
They're really saying I love you

I hear babies cry, I watch them grow
They'll learn much more than Ill never know
And I think to myself what a wonderful world
Yes I think to myself what a wonderful world
Oh yeah

Y.Γ. Προτίμησα να σας βάλω το ορχηστρικό κομμάτι, αρχικά επειδή στο sidebar υπάρχει ήδη το βίντεο με την ανεπανάληπτη ερμηνεία του Louis Armstrong, αλλά και γιατί αυτό έχει ένα κοχύλι! Κοχυλένια φιλιά!

Όταν η Matriga ακούει για πρώτη φορά ένα νέο σουξέ...

... δεν έχει παρά να σας το παρουσιάσει, ώστε να ακούσει την γνώμη σας! χα χα χα

Καιρό είχε να δώσει το παρόν ο Νίκος Καρβέλας... Πάντως, δεν νομίζετε πως βρήκε πολύ καλό timing για την επάνοδο του; Το καλοκαιράκι ήρθε και το τραγούδι είναι προφανές ότι θα γίνει σουξέ, αφού ο Πασχάλης πάντα δίνει τον καλύτερο εαυτό του!

Δεν βγαίνει ο ήλιος πρωί, χωρίς τη συννεφιά σου
Δεν βρίσκει λόγο η καρδιά για να χτυπάει μακριά σου

Δεν έχει η κόλαση φωτιές
Δεν έχει αύριο το χθες
Δεν έχει ο παράδεισος κλειδιά χωρίς εσένα

Χωρίς το πικρό σου το «γιατί» οι Κυριακές πονάνε
Χωρίς τον δικό σου τον καημό τα ούζα δεν μεθάνε

Δεν έχει η κόλαση φωτιές
Δεν έχει αύριο το χθες
Δεν έχει ο παράδεισος κλειδιά χωρίς εσένα.

Καλό καλοκαίρι να έχουμε και συστήνω, να το κάψουμε όσο περισσότερο μπορούμε. Η ζωή είναι μικρή και είναι πολύ ωραία!

Όταν η Matriga παρακολούθησε την παράσταση της ζωής της Μαρινέλλας

Την Κυριακή το βράδυ, παρακολούθησα την μουσική θεατρική παράσταση «Μαρινέλλα- Το Μιούζικαλ» και πραγματικά μου άρεσε πολύ. Το θέατρο ήταν κατάμεστο και το κοινό δεν έπαψε να την αποθεώνει.

Το μιούζικαλ διατρέχει τις δεκαετίες από το 50 μέχρι σήμερα, μέσα από τα κείμενα των Παπαθανασίου - Ρέππα, που ομολογώ πως δεν μου φάνηκε ότι έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους. Όσο για την σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή, ήταν πολύ προσεγμένη, αλλά ίσως, όχι αντάξια εκείνης στο "Βίρα τις Άγκυρες". Τα σκηνικά και τα χορευτικά μου άφησαν μια αίσθηση από Εurovision, (ξέρω ότι θα με πείτε ξινή, αλλά αφού είμαι λίγο αυστηρή στην κριτική μου, τι να κάνουμε;), αλλά τα τραγούδια που ακούσα μ' έκαναν να νοσταλγήσω την εποχή, που τα τραγουδούσα. Τι κρίμα που δεν άκουσα το Είμαι η Μαίρη, η Μαιρούλα, το Μαράκι σου... Το είχα μάθει απ' έξω, μαζί με πολλά άλλα που τραγουδούσα τα βράδια που με έβαζαν να κοιμηθώ νωρίς και δεν ήθελα! Ατιμούλικο ήμουν από τότε... χα χα χα

Η Μαρινέλλα, ήταν απλά συγκλονιστική! Υπήρξε, είναι και θα παραμείνει μια diva. Εκείνο που μου άρεσε ιδιαίτερα, ήταν ότι ο πηγαίος αυτοσαρκασμός, οι αυτοσχεδιασμοί της σε στραβοπατήματα και ότι την λογοκρισία της, πάντα την πάντρευε με μια τάση αυτοαποθέωσης. Δύσκολο πάντρεμα, αλλά τα κατάφερε, γιατί το έκανε με περίσσια χάρη και τσαχπινιά και μας άρεσε να την αποθεώνουμε.

Η μακροσκελή αναφορά στον αξέχαστο Στέλιο Καζαντζίδη, επιβεβαιώνει το ότι η Μαρινέλλα δεν έπαψε να τρέφει συναισθήματα αγάπης και εκτίμησης για κείνον. Εντύπωση επίσης, μου προξένησε η απουσία αναφοράς στον Τόλη Βοσκόπουλο, παρά μόνο μέσα από ένα το κομμάτι του, Ξανθή Αγαπημένη Παναγιά, που μας παρέπεμψε εμμέσως, στην παρένθεση που έκανε στην ζώή της.

Δεν ξέρω πως σας φάνηκε η κριτική μου, αλλά όσοι έχετε δει την παράσταση, θα σας παρακαλούσα να αφήσετε και την δική σας άποψη. Για τους υπόλοιπους θα συστήσω να τρέξετε γιατί τελειώνουν οι παραστάσεις. Κλείνοντας, θα σημειώσω ότι η φωνή της Μαρινέλλας με συνεπήρε αρκετές φορές και μου έφερε ρίγη συγκίνησης.. Την παράσταση ερμηνευτικά έκλεισε με την ερμηνεία του τραγουδιού "Καμιά φορά".

Ειλικρινά, μην την χάσετε την παράσταση, γιατί αξίζει! Καλό μήνα να έχουμε!!

Ομάρ Καγιάμ – Ρουμπαγιάτ (Αυτοτελή τετράστιχα περσικά ποιήματα)

Για φίλους περιόριζε τον ενθουσιασμό σου

Και μην απομακρύνεσαι από τον εαυτό σου

Κι αυτόν εδώ που νόμιζες πως είναι στήριγμά σου

Μελέτα τον και πέρνα τον από το κόσκινό σου.

Αν η ψυχή σου πόθησε να πάει μακριά, να φύγει,

Παράτα όσους αγάπησες, κάθε δεσμό που πνίγει.

Μη σκέφτεσαι τα εμπόδια που βρίσκονται μπροστά σου

Σπρώχνε τα με τα πόδια σου, κι ο δρόμος σου θ' ανοίγει.

Ας περπατούν τα μυστικά μες στων τρελών τους τόπους

Κι ας είναι τα μυστήρια για τους ονειροπόλους.

Ζύγισε συ τα έργα σου και πρόσεχε τους άλλους.

Και φύλαγε τους πόθους σου απ' τους λεπτούς ανθρώπους

Σα να 'τανε φτιαγμένος για το κέφι σου ο κόσμος ζήσε,

λες και τον χουνε ξομπλιάσει για την αφεντιά σου μόνο.

Μα μην το λησμονάς πώς δεν εισ' άλλο από μια χούφτα χιόνι

στην αμμουδιά στρωμένο μια δύο μέρες, που θα λιώσει.

Σύννεφο τις κακοκεφιάς να μην αφήνεις να σε σκιάζει

κι ας μη χαθούν οι μέρες σου σ' αναίτιας λύπης την ομίχλη.

Μην απαρνιέσαι το λιβάδι, το φιλί, το ερωτικό τραγούδι

μέχρι με τον πηλό να ζυμωθεί, μια μέρα, ο πηλός σου.

Έσφιξ' αχόρταγα τα χείλια μου ρωτώντας το ποτήρι

μη θα μπορούσα τάχα να γυρέψω τ' άγουρά μου χρόνια.

Και κείνο μουρμουρίζει σφίγγοντας τα χείλια στα δικά μου:

«Πιες άλλη μια γουλιά. Δεν έχει γυρισμό αυτός ο δρόμος».

Αυτός ο θόλος, π' όλοι ζούμε κάτωθέ του ζαλισμένοι,

είναι του Αλλάχ το μαγικό το θέατρο σκιών, ας πούμε.

Λυχνάρι του ο ήλιος και πλατύ λευκό πανί του ο κόσμος

κι αμέτρητες φιγούρες πίσω του σκοτεινές, που παραδέρνουν.

Τη μέρα την αυριανή, φωνή καμιά δε σου την τάζει.

Γι' αυτό φεγγάρι μου θνητό με την ψυχή σου γλέντα,

αδειάζοντας στη φωτοφεγγαριά.

Μπορεί ένα μεσονύχτι να ψάχνει το φεγγάρι να μας βρει
και να 'μαστε φευγάτοι.

Όταν η Matriga είδε το Sex & the City 2...

Χθες το βράδυ, είδα τη νέα ταινία Sex & the City 2 και ομολογώ ότι μου άρεσε, παρόλο τις άσχημες κριτικές που είχα διαβάσει και ακούω μέχρι και τώρα. Οδηγώντας το αμάξι μου στην Κηφισίας για να πάω στο σινεμά και όντως καθυστερημένη, λόγω μιας συγκέντρωσης στην έξοδο της Κατεχάκη, σκεφτόμουν ένα τηλέφωνο, που είχα λάβει νωρίτερα.

Ήταν μια περίεργη μέρα για μένα η Παρασκευή. Είχε συμβεί κάτι απρόσμενο. Μια πρώην σχέση μου από το εξωτερικό, με είχε καλέσει στο κινητό μου για να με ενημερώσει ότι βρίσκεται στην Αθήνα. Αυτό πραγματικά μ' είχε φέρει σε προβληματισμό και αμηχανία. Κατεβαίνοντας τρέχοντας τα σκαλιά, είχα το νου στην απόφαση που έπρεπε να πάρω. Να δεχόμουν άραγε να βγω μαζί του, όπως μου είχε ζητήσει για καφέ; Μετά απ' όλα αυτά που είχαν συμβεί μεταξύ μας... ήμουν σε δίλημμα. Ενώ κατέβαινα βιαστική τα σκαλιά, αφού η παρέα μου είχε ήδη μπει στην αίθουσα, πιάστηκε το παπούτσι μου στα σκαλοπάτια και παραλίγο να τα κατέβω κουτρουβάλα. Στιγμαία, πιάστηκα στην κουπαστή και γλύτωσα από τα χειρότερα. Στην κυριολεξία είχα Άγιο, γιατί προς στιγμήν, ένιωσα να μην πατάω με κανένα πόδι μου στο σκαλί και να φεύγω... Για κλάσματα του δευτερολέπτου, πρόλαβα να σωθώ από το κατρακύλισμα στις σκάλες τον Kosmopolis. Με φαντάζεστε; Mε τα κουταλάκια θα με μαζεύαν, αφού τα σκαλοπάτια ήταν πολλά και εγώ σκόνταψα στην αρχή τους. Σκέφτηκα μέσα μου να θυμηθώ να αγοράσω λαχείο!

Ευτυχώς, τελικά κατάφερα να προλάβω να δω την ταινία από την αρχή. Η ταινία είχε χιούμορ και γελάσαμε πολύ. Δεν συζητάω για τα παπούτσια και περισσότερα από τα ρούχα των "κοριτσιών" (η αλήθεια είναι ότι μεγαλώσανε...). Το ωραίο ήταν ότι στην ταινία οι 4 φίλες αποφάσισαν να πάνε ένα ταξίδι στο Abu Dhabi, όπου έχω επισκεφθεί δύο φορές και αυτό με ταξίδεψε και μένα πάλι. Στάθηκα σ΄ ένα σημείο... Εκεί η Carrie συνάντησε εκεί την πρώην σχέση της Aidan και μπήκε σε σκέψεις, για το κατά πόσο έπρεπε να βγει μαζί του. Άλλωστε όχι μόνο είχε έρθει το τέλος της σχέσης τους, αλλά τώρα πια ήταν και οι δύο παντρεμένοι. Εκείνη την στιγμή σκέφτηκα, ότι εγώ τουλάχιστον δεν είμαι πια σε σχέση. Πάντως πολύ αστείο μου φάνηκε πως εμείς οι γυναίκες αναπολούμε τους πρώην μας, ενώ θα πρέπει να πηγαίνουμε μπροστά. Συζητήσεις επί συζητήσεων έκαναν οι 4 φίλες για το κατά πόσο θα έπρεπε να πάει στην συνάντηση τους. Ένας άνδρας ποτέ, δεν θα το έψαχνε τόσο πολύ.
[Για το δικό μου επικείμενο ραντεβού, από την άλλη, σκέφτηκα ότι εκείνος μου ζήτησε να συναντηθούμε. Ένα δείπνο ή ποτό μαζί του, δεν ήταν και κάτι σημαντικό. Άλλωστε δεν είναι Έλληνας και θα έπρεπε να είμαι φιλόξενη, αφού ήρθε στην πόλη μου μετά από τόσα χρόνια και ζήτησε να ειδωθούμε.]

Τελικά, η Carrie συνάντησε τον Aidan και σε μια στιγμή πάθους αντάλλαξαν ένα φιλί. Φυσικά, το μετάνιωσε και αποφάσισε μετά από πολύ σκέψη να το πει στον Mr Big, τον σύζυγό της, παρόλο που όλες οι φίλες της την συμβούλεψαν το αντίθετο.

Εσείς, άραγε τι θα κάνατε;;; Αναρωτιέμαι, αν θα λέγατε στο ταίρι σας, ότι σε μια στιγμή αδυναμίας, δεν μπορέσατε να αντισταθείτε στο παρελθόν σας. Δύσκολο, πράγμα οι σχέσεις των ανθρώπων. Εννοείται ότι δεν θα σας πω, τι έγινε στην ταινία ή αν πήγα στο ραντεβού μου...

Ο λόγος που έκανα αυτήν την αναφορά είναι γιατί προβληματίστηκα και θα ήθελα να μου πείτε και σεις την άποψή σας; Βρίσκεται σκόπιμο το να εξομολογηθείτε στον καλό σας/καλή σας, ότι φιληθήκατε με τον πρώην σας/πρώην σας; Άραγε, αυτό τι μπορεί να προξενήσει στην νέα σχέση σας; Mήπως καμιά φορά... η σιωπή είναι χρυσός;

Candy Bar Summer Paradise ~ Swimming pool party by Jefferson Luiz

Η πρότασή μου για όσους θέλουν να κάνουν αύριο μπάνιο στην Αθήνα, αλλά και για την βραδινή τους έξοδο με το υπέροχο φεγγάρι, είναι το Candy Bar - Day & Night Paradise.

Από σήμερα 29 Μαΐου, το Candy Bar south (Πλαζ Αγ. Κοσμά, Ελληνικό - 2η στάση Τραμ Αγ.Κοσμά) και κάθε Σάββατο, από το μεσημέρι έως το βράδυ, διοργανώνει pool party στον εξωτικό χώρο του. Latin μουσική και χορός, αλλά και Brazilian ρυθμοί - show από τον Jefferson Luiz και τα κορίτσια του. Δεν έχετε παρά να φορέσετε και σεις το μαγιό σας και να το επισκεφθείτε για να κάνετε τις βουτιές σας, ηλιοθεραπεία και φυσικά να χορέψετε στους Latin ρυθμούς.
Πλαζ Αγίου Κοσμά, Ελληνικό (2η στάση Τραμ Αγ.Κοσμά)