Post it - Love ή αλλιώς, όταν η διαφήμιση εμπνεύεται από το ρομάντσο

Σας προτείνω να δείτε ένα διαφημιστικό σποτ της Post-it® που είναι πραγματικά εμπνευσμένο και μας προσφέρει ιδέες για όμορφες στιγμές με ρομαντική νότα στην καθημερινότητά μας.

Για να το παρακολουθήσετε, πατήστε εδώ

Think positive and believe... to make it possible

Εύχομαι σ' όλους σας Καλά Χριστούγεννα γεμάτα υγεία και χαρά στο σπιτικό σας! Να είστε καλά και να θυμάστε πως η θετική σκέψη φέρνει "θαύματα" και κυρίως χαμόγελα στη ζωή μας.

To νέο μου portal Shell-Land.gr άνοιξε και θα αναπτύσσεται σταδιακά. Γίνετε μέλη του και θα κερδίσετε!

Από το Σάββατο 20/11 που έβαλα την ανάρτηση για το Μαράκι - Τweety, δεν την ανάρτηση - παρότι την επομένη ήταν το opening του νέου μου portal Shell-Land.gr - ακριβώς επειδή, η Μαρία έχει μεγάλη ανάγκη από άμεση μεταφορά για νοσηλεία στην Αμερική. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για την υπέροχη αυτή 25χρονη φίλη μας, που είναι ένα απίθανο παράδειγμα για όλους εμάς. Οι υπογραφές δεν είναι τόσες όσες θα βοηθούσαν την Μαρία, γι' αυτό σας θερμοπαρακαλώ όσοι από εσάς είστε bloggers, επικοινωνήστε το θέμα της Μαρίας και δώστε το link για να μαζευτούν πολύ περισσότερες υπογραφές. Οι προσευχές όλων μας για την όμορφη στην ψυχή και το σώμα Μαρία είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε.

 

Τώρα, όσον αφορά στο νέο μου portal, πρόκειται για ένα lifestyle magazino που θα έχει ποικίλη θεματολογία σχετικά με το Φαγητό - Ποτό, την Διασκέδαση, τις Τέχνες και τις Εκδηλώσεις και φυσικά τα λατρεμένα Ταξίδια. Φυσικά, η αναφορά στο σύνηθες θέμα της Κοχυλένιας, δηλ. τις Σχέσεις & το Sex, δεν θα πρέπει να σας ξενίσει! Η διαφορετικότητα αυτής της ιστοσελίδας είναι ο τρόπος που επικοινωνεί μαζί σας τα διάφορα θέματα ( τα άρθρα θα είναι κυρίως θέματα γραμμένα από εμάς και όχι από κείμενα άλλων ιστολογίων )και ότι στοχεύουμε να διοργανώσουμε ειδικές εκδηλώσεις. Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι εκείνοι οι αναγνώστες του Shell-Land.gr που θα εγγραφούν ως μέλη του, θα απολαμβάνουν αποκλειστικά προνόμια, που μόνο τα μέλη του, θα μπορούν να δουν και να εκμεταλλευτούν. Οπότε, όποιος από εσάς, θαρρεί πως κάτι έχει να κερδίσει κάνοντας μία δωρεάν εγγραφή στο portal, θα με δικαιολογήσει απόλυτα που σας το τονίζω!

Καλά να περνάτε και να μην ξεχνάτε πως το πιο σημαντικό αγαθό σ' αυτή τη ζωή είναι η υγεία.

H κοχυλένια φίλη σας,
Matriga :)

Ας βοηθήσουμε το Μαράκι που δίνει ένα σκληρό αγώνα για να νικήσει το θάνατο, συνυπογράφοντας την επιστολή-έκκληση

Παρακάτω θα διαβάσετε ένα άρθρο που αναρτήθηκε στο Κυπριακό site Πολίτης On Line και αναφέρεται στην blogger φίλη μου, την 25χρονη Μαρία Δημητρίου (Tweety).

Παράκληση, να υπογράψετε ώστε να γίνει σύντομα η μετάβασή της στην Αμερική, για να την σώσουμε!

Η εφημερίδα Πολίτης δημοσίευσε το παραπάνω άρθρο αναφέροντας ότι τη συλλογή υπογραφών την ξεκίνησε το ελληνικό blog Τρυποκάρυδος, που είναι άξιο πολλών συγχαρητηρίων.

 

ΣΥΛΛΕΓΟΝΤΑΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΛΕΙ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Έκκληση στον υπουργό Υγείας για την 25χρονη Μαρία

---

Σημαντική ανταπόκριση είχε το χθεσινό ρεπορτάζ του «Π» για την 25χρονη Μαρία Δημητρίου, η οποία πάσχει από την σπάνια ασθένεια Μπεχσέτ που την έχει καθηλώσει στο κρεβάτι, με ποικίλα σοβαρά προβλήματα υγείας σε όλο της το σώμα. Η οικογένεια της Μαρίας επιθυμεί τη μετάβασή της για νοσηλεία και θεραπεία στην κλινική Mayo, το συντομότερο, στις ΗΠΑ, η οποία ειδικεύεται σε δύσκολα περιστατικά όπως αυτό. Ωστόσο, δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να στηρίξει την αποστολή. Ο υπουργός Υγείας, Χρίστος Πατσαλίδης, μας γνωστοποίησε την επιθυμία του να συναντήσει ο ίδιος τη μητέρα της 25χρονης, προκειμένου να δει με ποιον τρόπο μπορεί να βοηθήσει το υπουργείο. Μάλιστα, σ’ αυτήν την κατεύθυνση αναμένεται να πιέσει και η βουλευτής Στέλλα Κυριακίδου, η οποία έστειλε χθες επιστολή στον υπουργό, προκειμένου να δει ο ίδιος προσωπικά την περίπτωση της Μαρίας Δημητρίου, εφόσον πρόκειται για ένα πολύ σπάνιο, παγκοσμίως, περιστατικό. Αναγνώστες που επικοινώνησαν με τον «Π» εξέφρασαν την επιθυμία να βοηθήσουν την οικογένεια, ενώ ήδη στο διαδίκτυο συλλέγονται υπογραφές, προκειμένου το υπουργείο να συνεισφέρει και η Μαρία να μεταφερθεί μέσα στις επόμενες μέρες στις ΗΠΑ. Σημειώνεται ότι η οικογένεια έχει ανοίξει λογαριασμούς για συνεισφορές στην Τράπεζα Κύπρου, την Ελληνική Τράπεζα και τη Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς, στο όνομα Μαρία Δημητρίου.

• Δείτε όλο το ρεπορτάζ και τους τρόπους συνεισφοράς εδώ.

Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ» ΧΡΥΣΤΑ ΝΤΖΑΝΗ, 19/11/2010

Ευχαριστώ για την υποστήριξή σας

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλους τους υποστηρικτές μου στον πρώτο προεκλογικό αγώνα μου για την υποψηφιότητά μου ως Δημοτική Σύμβουλος Παλαιού Φαλήρου.

Να είστε όλοι καλά και να ξέρετε πως, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα για μένα, θα παραμείνω κοντά στους δημότες Π. Φαλήρου και θα προσπαθήσω να βοηθήσω τον τόπο μου, όσο περισσότερο μπορώ.

Υ.Γ. Μακάρι να μην υπάρχει αποχή την Κυριακή. Ας μην ξεχνάμε πως οι εκλογές αυτές δεν είναι βουλευτικές ώστε να δηλώσουμε την αντίθεσή μας με την πολιτική που εφαρμόστηκε μέχρι σήμερα στο τόπο μας.

Έφυγες, αλλά δεν χάθηκες... Καλό ταξίδι, πατέρα

Τούτη δω η ζωή, ξεκινάει με τη γέννηση και τελειώνει με το θάνατο. Η διαφορά μεταξύ τους, είναι ότι η γέννηση είναι χαρά και συνάμα ευλογία, ενώ ο θάνατος είναι λύπη και αποχωρισμός. Όσο και να το απεύχεσαι, κάποτε φτάνει η στιγμή που χάνεις ένα δικό σου άνθρωπο που αγαπάς πολύ και τότε η καρδιά σου γεμίζει θλίψη και πόνο. Πολλές φορές, ακούμε να λέγεται, «πόσων χρόνων ήταν;». Άραγε, τι σημασία έχει η ηλικία όταν χάνεις τον άνθρωπό σου; Ίσως και να έχει, γιατί δυστυχώς, φεύγουν και πολλοί νέοι άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να χαρούν τη ζωή τους. Από την άλλη πλευρά όμως, οι δικοί σου άνθρωποι δεν είναι αυτοί που θα σου λείπουν πάντα, ακόμα και αν ήταν πολύ γερασμένοι; Και αυτό, γιατί ήταν εκείνοι που μας χάρισαν την ίδια την ύπαρξη μας και ταυτόχρονα μας έδωσαν τα εφόδια και τη δύναμη, ώστε να αντιμετωπίσουμε αυτή τη ζωή. Αυτοί που μας έμαθαν να κάνουμε κουράγιο, που μας έδωσαν ένα χέρι βοηθείας ώστε να φτάσουμε να γίνουμε, αυτό που είμαστε τώρα - καλό ή όχι… δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα. Αυτό που μετράει πάνω απ’ όλα είναι η αγάπη και το είναι που μας χάρισαν απλόχερα!

Η αλήθεια είναι ότι εγώ που σας τα λέω αυτά, δεν έχω χάσει και λίγους… Γιαγιάδες, παππούδες, νονό, αγαπημένο θείο και θεία, τον πιο αγαπημένο μου φίλο… Μεγάλος ο πόνος, αλλά και παντοτινός ο θησαυρός των αναμνήσεων μου από κείνους. Μέχρι πριν λίγο καιρό, πίστευα ότι ο θάνατος ενός νέου πονά πολύ περισσότερο - και ακόμη το πιστεύω κατά βάθος - αλλά σήμερα, το βλέπω λίγο πιο διαφορετικά. Τι εννοώ; Ότι αν κάποιος από μας δεν είχε χάσει ένα δικό του νέο άνθρωπο (φίλο, συγγενή κτλ), τότε με τον πρώτο θάνατο που θα προκύψει στην οικογένεια του, σε πολύ δικά του πρόσωπα, θα συγκλονιστεί. Όσο και να το περιμένεις, είναι αλλιώς όταν έρθει εκείνη η ώρα. Συνεπώς, για μένα ο θάνατος πονά, ούτως ή άλλως και όσα χρόνια και αν περάσουν μέχρι να έρθει στην οικογένειά σου, θα είναι το ίδιο οδυνηρός, δυστυχώς…

Από την άλλη ξέρω πως πρέπει να μάθουμε να ζούμε και με την σκιά του θανάτου… αφού είναι το μόνο σίγουρο για όλους μας από την στιγμή της γέννησής μας. Συμβαίνουν τόσα γύρω μας, χάνονται τόσα νέα παιδιά, τόσες αρρώστιες βασανίζουν αγαπημένους μας και δυστυχώς, παντού παραφυλά ο πόνος του θανάτου. Ίσως οφείλεται στο ότι εγώ χρειάστηκε να παίζω κρυφτό μαζί του και εξοικειώθηκα κάπως… τρόπος του λέγειν. Με αφορμή την απώλεια του πατέρα μου, θα ήθελα να σας δώσω τις ακόλουθες συμβουλές, που είναι γραμμένες με πολύ αγάπη και συμπόνια για κείνους που πόνεσαν και πονούν από την απώλεια δικών τους, αλλά και σ’ αυτούς που κάποια μέρα, θα έρθει η στιγμή που θα χάσουν κάποιον δικό τους.

Σας προτρέπω να μην χάνετε καμία ευκαιρία για να βρεθείτε με τους δικούς σας, μικρούς ή μεγάλους, φίλους και συγγενείς. Η ζωή είναι μικρή, μα έχει πολλές μικρές όμορφες στιγμές, που είναι κρίμα να τις αφήνουμε να χαθούν εξαιτίας της καθημερινότητας μας και το άγχους από την δουλειά ή το τρέξιμο για τις υποχρεώσεις μας. Να επιδιώκετε να μοιράζεστε μαζί τους στιγμές μοναδικές, που μετέπειτα… θα είναι και αυτές που θα σας ενδυναμώνουν και ταυτόχρονα θα σας κρατούν συντροφιά, όταν θα σας λείπει εκείνος που χάσατε. Ας γεμίζουμε την ζωή όλων γύρω μας μ’ όμορφες στιγμές, με χαρά και γέλιο και πολλά χαμόγελα! Η ζωή περνά και χάνεται. Στην διάρκειά της συναντάμε και πολλά βάσανα, μα δυστυχώς, στο αντίο που λέμε στους δικούς μας ανθρώπους, μας συντροφεύει και μεγάλος πόνος… Οπότε ας μην αφήνουμε την καθημερινότητά μας να περνάει όντως ανούσια και να μην αφήνει όμορφες αναμνήσεις. Ας γεμίσουμε τη ζωή μας με πολύ αγάπη και πολλές μικρές στιγμές ευτυχίας… Το ξέρω ότι επαναλαμβάνομαι σ’ αυτό το σημείο, αλλά μόνο η έμφαση πιστεύω θα μας δώσει το μέγεθος της σπουδαιότητας αυτής της διαπίστωσης.

Συγχωρέστε με, αν σας κούρασα και σας μελαγχόλησα και κυρίως αν οι σκέψεις δεν είχαν και πολύ συνοχή, μα είναι η αλήθεια που ζω αυτή την στιγμή… Δυστυχώς, έτσι έχουν τα πράγματα κι αλίμονο μας αν δεν το καταλάβουμε, όσο πιο γρήγορα γίνεται…

Γλεντήστε…, χαρείτε…, αγαπήστε…, χαμογελάστε !!! Είναι μεταδοτικό :)

Υ.Γ. Μπαμπάκα μου, θα σ’ αγαπώ πάντα! Η μαντόνα σου…

Οι Προτάσεις μου για την Γυναίκα Δημότη Παλαιού Φαλήρου

Δείτε τη σελίδα μου στο facebook

Παρακάτω, σας παραθέτω το άρθρο μου, που δημοσιεύθηκε στη χθεσινή έκδοση της ημερήσιας ηλεκτρονικής εφημερίδας "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ", σχετικά με τις προτάσεις μου για τη Γυναίκα Δημότη Π. Φαλήρου. Στόχος μου ανάμεσα σε πολλές άλλες προτεραιότητές για το καλό των δημοτών του Φαλήρου, θα είναι η στήριξη της Γυναίκας Δημότη του δήμου μου.

"Σε μια ιδανική πολιτεία ο κάθε Δημότης - πόσο μάλλον δε, ο κάθε Δημοτικός Σύμβουλος - θα αναλάμβανε τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες του, ανεξαρτήτως ποια θέση κατέχει και θα κατόρθωνε να επιλύσει τυχόν δυσκολίες προς επίτευξη του κοινού καλού. Μόνο τότε θα μπορούσαμε όλοι μαζί να επιτύχουμε μία πλήρη και σταθερή ανάπτυξη των δήμων και συνεπώς ολόκληρης της χώρας μας.

Είναι πεποίθησή μου ότι ο δήμος Παλαιού Φαλήρου έχει ανάγκη από νέους ανθρώπους με όρεξη για δουλειά. Προσωπικά διαθέτω όλο το ζήλο ώστε να συνεισφέρω στον τόπο που αγαπώ. Αισθάνομαι πως είναι η κατάλληλη στιγμή για μένα να κινητοποιηθώ και να μοιραστώ τις ιδέες μου για το καλό του δήμου μου. Είναι υπέροχη αίσθηση, να ανακαλύπτεις μια καινούργια διάσταση στη ζωή σου, που μέχρι τώρα μόνο υποψιαζόσουν.

Η συνέχεια του άρθρου βρίσκεται εδώ

Happy Birthday Shell-Land – 2 χρόνια μαζί σας

Σήμερα, γιορτάζει τα δύο χρόνια από την πρώτη ανάρτησή του το blog μου και κανονικά θα έπρεπε να κάνω εορταστική ανάρτηση. Δυστυχώς, όμως έχασα ένα συγγενή μου, σε πολύ νέα ηλικία και δεν μπορώ να χαρώ, όσο θα έπρεπε.

Ήταν πολύ νέο παιδί και δεν μόλις έχει καν χρονίσει ο μπέμπης του… Τι να πούμε τώρα στη ξαδέλφη μου, που έχασε τον άνδρα της; Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να την απαλύνει την μεγάλη αυτή απώλεια για κείνη. Έφυγε στο ύπνο του στα ξαφνικά... Τραγικό, αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι όλα είναι μέσα στη ζωή.

Καλό ταξίδι του εύχομαι και είμαι σίγουρη ότι θα είναι φύλακας άγγελος για το μωρό του.

Εύχομαι σ’ όλους μας να είμαστε καλά από υγεία πάνω απ’ όλα, γιατί καθετί άλλο είναι λιγότερο σημαντικό. Ας ζούμε τη ζωή μας μέχρι το μεδούλι, σαν η κάθε μέρα να πρόκειται να είναι η τελευταία μας μέρα. Χαμογελάστε! :)))

Φυσικά, χαίρομαι πολύ που μπορώ να συνεχίσω να επικοινωνώ μαζί σας και να μοιραζόμαστε χαρές και λύπες, επιτυχίες και αποτυχίες, σκέψεις και συναισθήματα. Αυτός είναι ένας πολύ σημαντικός τρόπος έκφρασης και λειτουργεί ως διέξοδος και πηγή δύναμης για μένα. Καλές αναρτήσεις σ’ όλους τους bloggers και πολλά χαμόγελα για όλους εσάς που με διαβάζετε. Σας ευχαριστώ πολύ!

 

 

 

True feelings have a sense of wonder, happiness and simplicity.

Η Κοχυλένια θα είναι υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Παλαιού Φαλήρου

Τελικά, όλα τα ‘χε η Μαριορή… και νέα τρεχάματα της έλειπαν! Όμως, είμαι σίγουρη ότι θα είναι ευχάριστα, παραγωγικά και δημιουργικά… Θα είμαι Υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος στο δήμο Παλαιού Φαλήρου, στο συνδυασμό «ΝΕΑ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΛΗΡΟ» - Δ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ. Ευελπιστώ να εισπράξω και την εκτίμηση των ψηφοφόρων του δήμου, όπως του δημάρχου, που τον ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου έκανε να είμαι στο ψηφοδέλτιο του της προσεχούς εκλογικής αναμέτρησης της 7ης Νοεμβρίου. Ευχηθείτε μου να πιάσει τόπο ο κόπος μου!
 
Ένα ελάχιστο δείγμα της αγάπης μου και της ομορφιάς του Παλαιού Φαλήρου είναι το βίντεο που ακολουθεί μετά το βίντεό μου με τα κοχύλια. Δυστυχώς, το έφτιαξα με φωτογραφίες που βρήκα έτοιμες στο διαδίκτυο. Μακάρι, μετά τις δημοτικές εκλογές να έχω περισσότερο χρόνο και να φτιάξω ένα ακόμη με δικές μου!

Σ’ αυτή την παραλία να δείτε τι όμορφα κοχύλια είχα μαζέψει.

Τα λατρεύω τα κοχύλια αυτά και εύχομαι να μου φέρουν γούρι.

Έλα...

Σκέψου με τη καρδιά, αγάπα με το μυαλό. Αλλά να μην ξεχνάς, πως όταν αγαπάς χωρίς να αγαπιέσαι, είναι σαν να μιλάς χωρίς να ακούγεσαι. Γι' αυτό μίλα σ' εκείνους που σ' ακούν, ή ακόμα καλύτερα σ' εκείνους που ακούν τα λόγια της καρδιάς σου...

Η φίλη μου Πωλίνα που αύριο γιορτάζει τα γενέθλιά της, μοιράζεται μαζί μας κάποιες σκέψεις της για την αγαπημένη της ταινία… Η Δε Γυνή Να Φοβήται τον Άνδρα

 

Παρακάτω, σας παραθέτω τις σκέψεις της αγαπημένης μου φίλης, Πωλίνας, μαζί μ’ ένα βίντεο που έφτιαξα για να της αφιερώσω, αφού λατρεύει το συγκεκριμένο τραγούδι της Τζένης Βάνου. Φυσικά, παρακάτω θα δείτε και το βίντεο από την αγαπημένη της  ταινία.

 

 

 

  Αφιερωμένο εξαιρετικά στην Πωλίνα, μια θαυμάσια ευαίσθητη γυναίκα,

με καρδιά μικρού παιδιού - Matriga

   

Πωλίνα μου, Χρόνια Πολλά γεμάτα από χαμόγελα και καλή υγεία για σένα και την οικογένειά σου.

Σου εύχομαι ότι καλύτερο από την καρδιά μου, με αγάπη!

     

…Χαμένη στις φθινοπωρινές σκέψεις και επηρεασμένη απ’ αυτή την πανέμορφη ταινία του Γιώργου Τζαβέλα “Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα”.

Τι και αν η ταινία διαδραματίζεται σε μια εποχή που δεν είχαμε καν γεννηθεί οι περισσότεροι από εμάς - αρχές δεκαετίας του 60 - και όμως είναι διαχρονική, γιατί κακά τα ψέματα… πόσο ο εγωισμός διαπρέπει και σήμερα τόσα χρόνια μετά ανάμεσα στα δύο φύλα;

Ο «Αντωνάκης» του τότε… άραγε πόσο άλλαξε ουσιαστικά απ τον «Αντωνάκη» του σήμερα; Ελάχιστα γι’ αυτό και η κρίση που συζητάμε όλοι στις σχέσεις του σήμερα…

Πραγματικά μου κάνει εντύπωση, πως στο βωμό του εγωισμού… κάποιοι θυσιάζουν την αγάπη… κι όμως… αν και όπου υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει εγωισμός. Πιστεύω πως δεν μπορεί να συνυπάρχουν αυτά τα δύο, γιατί πάντα ο εγωισμός χάνει το παιχνίδι εκεί που φυτρώνει ο σπόρος της αγάπης!

Εντυπωσιακό το πως στο τέλος κερδίζει η αγάπη… ακόμα κι ο κακομαθημένος εγωιστής Αντωνάκης… αφήνει - έστω κι αργά μετά τον χωρισμό - τον εγωισμό του στην άκρη και της λέει την μαγική φράση:

“Έλα πάμε… Πάμε και μην κοιτάς πίσω σου. Μόνο μπροστά σου να κοιτάς.”

Γιατί όταν υπάρχει τελικά αγάπη ο εγωισμός πεθαίνει. Και ίσως έφτασαν στο τέλος να χωρίσουν, για να καταλάβουν ότι αγαπήθηκαν. Ποτέ δεν είναι αργά! 

Έτσι είναι… μόνο παίρνοντας απόσταση από το χ8ες καταλαβαίνεις αν ήταν ΑΓΑΠΗ Ή ΕΓΩΙΣΜΟΣ…

ΑΛΛΩΣΤΕ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΝΕΜΟΣ  ΚΑΙ Η ΦΩΤΙΑ. ΟΠΩΣ, Ο ΑΝΕΜΟΣ ΣΒΗΝΕΙ ΤΟ ΚΕΡΙ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΣΒΗΝΕΙ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ  ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ…

ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ, ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ... ΔΑΝΕΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΟΥΡΛΙΩΤΗ:

ΕΑΥΤΕ ΜΟΥ ΕΓΩΙΣΤΗ… ΠΟΤΕ ΕΜΑΘΕΣ ΝΑ ΖΕΙΣ;… ΠΟΤΕ ΠΡΟΛΑΒΕΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ…

Πωλίνα Χατζηπλή

Όλοι οι δυνατοί άνθρωποι δίνουν και δεν ζητάνε, αλλά χαρίζουν την καρδιά τους από αγάπη - Μatriga

Ο παραπάνω τίτλος είναι από μια φράση που άφησα σήμερα στο blog της αγαπημένης μου Μαρίας - Aeriko, που είναι απίθανη φίλη και συναρπαστικός άνθρωπος. Έχει ένα απίστευτο μεγαλείο ψυχής. Αυτό φαίνεται όχι μόνο από τα video που δημιουργεί και στα blogs της, αλλά είναι διάχυτο και σ’ ότι λέει ή γράφει. Ένα δείγμα του μεγαλείου της ψυχής της, είναι και η ακόλουθη απάντηση της, στην παραπάνω φράση που της άφησα ως σχόλιο σε ανάρτηση του blog της:

 

“Δεν έχω πια επιθυμίες που να περιέχουν τη λέξη αύριο, μα ούτε και μιζέριες και πίκρα που να περιέχουν τη λέξη χθες. Μη με ρωτάς πως έγινε... απλά συνέβη.

Μένω στο Παρόν... κι εύχομαι κάθε στιγμή του παρόντος μου να είναι με υγεία

και να βλέπω αγάπη θέλω γύρω μου. Σε όλες τις στιγμές των ανθρώπων που αγαπώ.

 

Ότι δεν σου δίνεται μονάχο, απλά δεν υπάρχει...Κατάλαβες;”

 

 

Δεν πα' να βρέχει – Στέλιος Διονυσίου

…νιώθω τα πόδια μου να έχουνε φτερά!

 

Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σ’ όλες τις δυνατές γυναίκες

και ιδιαιτέρως στη Μαρία – Aeriko

και σε μία facebook friend και blogger τη Γιούλα – Οneiramata,

που είναι μια γλυκιά και ευαίσθητη Σταχτοπούτα στην μπλογκόσφαιρα,

που χαρίζει πολλά όμορφα μέσα από τις δημιουργίες της και την ποίησή της.

Η σιωπή του λόγου η ντροπή... Γι' αλήθεια πεινά

 

Αυτό είναι το τελευταίο βίντεο που σας ετοίμασα

και παρακάτω σας παραθέτω το υπέροχο σχόλιο που μου άφησε στο You Tube

η αγαπημένη μου φίλη, το Aeriko:

 

 

"Η Σιωπή...για αλήθεια πεινά...μα...και η αλήθεια για Σιωπή!!"

 

 

 

Αφιερωμένο σ’ όσους έμαθαν να ζουν μέσα στο ψέμα και να το πουλάνε όμορφα.

Ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω άλλο!

Χόρτασα… και γυρεύω μόνο την Αλήθεια.

Αγάπη είναι 2=1

Η Αγάπη... δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη...
Στη συμπόνια είναι δύο... αυτός που πονά κι αυτός που συμπονάει.
Στην καλοσύνη είναι δύο... αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται.
Μα στην αγάπη είναι ένα... Σμίγουν οι δύο και γίνονται ένα…
Δεν ξεχωρίζουν... Το εγώ και εσύ αφανίζονται... ΑΓΑΠΩ θα πει ΧΑΝΟΜΑΙ...!  - Ν. Καζαντζάκης

Love is like a Butterfly: 
It goes where it pleases and it pleases wherever it goes

    

You and I - Scorpions

Αγάπη = ισότητα / κοινή συμπόρευση στη ζωή

Κάποτε φθάνει η στιγμή,

που αρχίζεις να βάζεις τα θέλω σου

πάνω απ' όλα. Αυτή είναι η ώρα

που η αγάπη ισούται την ισότητα

και δεν συνεπάγεται θυσία

ή κάθε άλλου είδους υποχώρηση,

ώστε να γίνεις αρεστός

ή να κάνεις μόνο τον άλλο ευτυχισμένο.

Αγάπη σημαίνει να πορεύεστε στον ίδιο δρόμο πλάι πλάι,

να χαμογελάτε ο ένας στον άλλο στις δυσκολίες

και να δίνετε μια μεγάλη αγκαλιά για τόνωση!

Άραγε, πόσοι από μας είναι έτοιμοι για μία τέτοια σχέση;
Πόσοι θέλουν να περνάνε καλά με το ταίρι τους
και να μοιράζονται μαζί του, εκτός από τα συναισθήματα και τις συνήθειες τους και να ζούνε απλά το σήμερα;

Ίσως, όλο και λιγότεροι... Αλλά μόνο εκείνοι, έχουν πραγματικά καταφέρει να αγαπήσουν τον εαυτό τους, να μην κάνουν ξανά τα ίδια λάθη και να ξέρουν τι ακριβώς επιθυμούν στη ζωή τους!

Cinderella - my favorite fairy tale

Η Σταχτοπούτα είναι ένα κλασικό παραμύθι που αφηγείται τις περιπέτειες μιας κοπέλας, που την κακομεταχειρίζονται η κακιά μητριά της και οι αδερφές της. Ξέρατε ότι συγγραφέας της ο Σαρλ Περώ και ότι επιπλέον υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία παρόμοιων ιστοριών σε κινεζικά χειρόγραφα που χρονολογούνται από το 850 μ.Χ., όπως και μια έκδοση του μύθου από την αρχαία Αίγυπτο;

 

Εγώ ομολογώ πως όχι, αλλά γι’ αυτό υπάρχει η Βικιπαίδεια ;)

 

Το κεντρικό πρόσωπο του παραμυθιού είναι η Σταχτοπούτα (Cendrillon στο πρωτότυπο του Περώ). Το παραμύθι έχει γνωρίσει αρκετές παραλλαγές, που διαφέρουν σε ορισμένες λεπτομέρειες της πλοκής. Έχει διασκευαστεί σε μπαλέτο από τον Σεργκέι Προκόφιεφ και τον Γιόχαν Στράους και αρκετές φορές σε όπερα από τον Ροσσίνι και άλλους συνθέτες. Έχουν γυριστεί επίσης αρκετές ταινίες βασισμένες στην ιστορία, με πιο γνωστή διασκευή αυτή του Γουώλτ Ντίσνεϊ.

Για να θυμηθείτε το παραμύθι σας βάζω το βίντεο που μας θυμίζει την λατρεμένη μας Θεία Λένα που το διηγείται από το τότε κρατικό ραδιόφωνο της ΕΙΡ. Νομίζω πως αξίζει να την ταξιδέψουμε μαζί της στο ονειρεμένο αυτό παραμύθι, αφού μας συντρόφευσε επί πολλά συναπτά έτη στο παραμυθένιο κόσμο της.

 

 

Στο παρακάτω βίντεο θα δείτε το παραμύθι με μουσική επένδυση το τραγούδι When I fall in love με την αγαπημένη μου Celine Dion και τον

βρετανό Clive Griffin.

 

 

 

When I fall in love
It will be forever
Or I'll never fall in love
In a restless world
Like this is

 

Love is ended before it's begun
And too many
Moonlight kisses
Seem to cool in the warmth of the sun

 

When I give my heart
I give it completely
Or I'll never give my heart
And the moment I can feel that you feel that way too
Is when I fall in love with you

Το μάθημα της πεταλούδας

Είναι η προσπάθεια που χρειάζεται η ζωή. Είναι τα εμπόδια, οι δυσκολίες και τα προβλήματα που μας περιορίζουν, αλλά αυτά συνάμα οδηγούν στην ολοκλήρωσή μας. Όσες δυσκολίες και αν περνάμε, δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως αυτές μας κάνουν πιο άξιους ανθρώπους, πιο δυνατούς! Συνηθίζω να λέω, πως αν δεν πιάσουμε πάτο, δεν πετάμε πιο ψηλά από το νερό, όπως κάνουν τα αγαπημένα μου δελφίνια.

♥♥