Welcome to Shell-Land!

Όπως ανοίγουν τα κοχύλια στην άμμο, έτσι και γω, αποζητώ να παίρνω το φως των δικών σας ματιών...

Όσο ζω, θα ονειρεύομαι και με τίποτα δεν με ξυπνάω. Όσο υπάρχω, στη θάλασσα θα συνεχίζω να βουτάω

και σαν δελφίνι να κολυμπάω, ψηλά θα πετάω και τα κοχύλια μου στη θάλασσα θα φυλάω. ©

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Η πεταλούδα και το δίδαγμα

6 σχόλια:

Νηρηιδα είπε...

εχω ενα βραβειο για σενα οποτε 8ες περνα!(εκανα και ριμα!)

jacki είπε...

Το είχα ξαναδεί..
Μα πρέπει να τα περάσουμε όλα μόνοι μας..
Γιατί μετά από μια δυσκολία γινόμαστε πιο δυνατοί.

Ostrakoo είπε...

Οτι σε "σκοτωνει" σε κανει πιο δυνατο.....
Καλημερα σου!!!

AATON είπε...

Πέρασα να σου πώ,
ένα μεγάλο ευχαριστώ για την φιλία σου,
ένα μεγάλο ευχαριστώ για το βραβείο σου,
και ένα .."ποτέ δεν σε ξέχασα", άσχετα που μου άρεσε εκείνο το μικρό παραπονάκι που άφησες στα σχόλια.. :)
καλή σου μέρα Μαράκι μου

korinoskilo είπε...

ειναι πολυ ωραια η ιστορια μαρια!!
το δευτερο κομματι το ηξερα...
αλλα αυτο με την πεταλουδα υπεροχο....

ετσι αριβως.... αν δεν φαμε το ζορι δεν μαθενουμε

φιλια
καλο βραδυ

Μαργαρίτα είπε...

Υπέροχο!!!!!! Να είσαι καλά καλή μου...

Καλό σ/κ εύχομαι ****