Welcome to Shell-Land!

Όπως ανοίγουν τα κοχύλια στην άμμο, έτσι και γω, αποζητώ να παίρνω το φως των δικών σας ματιών...

Όσο ζω, θα ονειρεύομαι και με τίποτα δεν με ξυπνάω. Όσο υπάρχω, στη θάλασσα θα συνεχίζω να βουτάω

και σαν δελφίνι να κολυμπάω, ψηλά θα πετάω και τα κοχύλια μου στη θάλασσα θα φυλάω. ©

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Μοναξιά και μοναχικότητα


Σήμερα, θέλησα να σας παραθέσω την παρακάτω στιχομυθία, που έλαβα με e-mail και θεωρώ, ότι ίσως και σεις τη βρείτε ενδιαφέρουσα, όπως εγώ. Κι αυτό, γιατί περιμένω τις γνώμες σας για το θέμα. Μου έχει λείψει πολύ η διαδραστική επικοινωνία!
Πρόκειται λοιπόν, για μια απορία που εκφράστηκε και την απάντησή της από τον "γκουρού" της ψυχολογίας, το φίλο μου Γιάννη, σχετικά με τα ερωτήματα που δημιούργησε η διατύπωση της ακόλουθης φράσης του:
“Ψάξε να «δεις» πολύ σοβαρά την αξία και την υφή της μοναξιάς”

Απορία:
“Μπορείς, σε παρακαλώ, να μου το αναλύσεις αυτό, λίγο παραπάνω; Βασικά, θέλω να ρωτήσω πολλά πάνω σ' αυτό, αλλά πραγματικά αυτή τη στιγμή, δεν ξέρω καν πώς να τα διατυπώσω, επειδή δεν θέλω να αφήσω απ' έξω κάτι άλλο…

Τι θα μπορούσε να εννοεί κάποια φωνή που σου ψιθυρίζει, "Πρέπει να μάθεις να είσαι μόνος σου." Είμαι σίγουρη ότι δεν το εννοεί σαν τιμωρία ή καταδίκη. Ούτε εννοεί, να αποκοπείς από τον υπόλοιπο κόσμο, ούτε ότι είσαι καταδικασμένος να περάσεις όλη τη ζωή μόνος σου. Αυτό δεν μαθαίνεται έτσι. Και ούτε νομίζω ότι εννοεί τις στιγμές που μπορεί να κάνεις διαλογισμό.

Επίσης, άλλο μοναξιά κι άλλο μοναχικότητα. Ποιές είναι όμως οι διαφορές τους; Και γιατί η μοναξιά είναι πιο εποικοδομητική; Όπως ακούγεται σε εμένα η λέξη "μοναξιά" βγάζει μια μελαγχολία. Δεν σου λέω άλλα, γιατί πιστεύω ότι κατά βάθος ξέρεις τι ακριβώς ρωτάω, αν και δεν μπορώ να το διατυπώσω επακριβώς με λόγια.”

Aπόκριση:
“Μόνος μπορείς να είσαι για διάφορους λόγους. Ηθελημένα ή μη. Ελεγχόμενα ή ανεξέλεγκτα. Ανάλογα με τις δυνατότητές σου. Όσο πιο προαγμένος πνευματικά, τόσο πιο ελεγχόμενα και αυτοδιαμορφώσιμα. Η αξία της μοναξιάς έγκειται στο ότι η σοβαρή δουλειά σπάνια γίνεται ομοδύναμα, (όρος που μοιάζει αδόκιμος, αφού κυρίως οι δυνάμεις αξιολογούνται από το μέγεθός τους, κάνοντάς μας να λέμε "ισοδύναμα" κυρίως, αλλά παρακαλώ μην ξεχνάει κανένας πως οι δυνάμεις δεν έχουν μέγεθος μόνο, αλλά και φορά (!!!), για να μην αναφερθώ και σε πρόσθετες ιδιότητές τους, που περνούν πραγματικά απαρατήρητες...), από περισσότερους από έναν. Τα μεγάλα πνεύματα σπάνια ως καθόλου συνεργάστηκαν για να αποδώσουν. Μάλιστα οι παραλήπτες του έργου τους διέσπειραν το έργο νοθεύοντάς το...

Δεν υπάρχει τιμωρία ή καταδίκη, επειδή η δίκη είναι ανθρώπινο εφεύρημα... Αποκοπή υφίσταται μόνο όταν δεν διαθέτεις τις προδιαγραφές επικοινωνίας. Γι' αυτό, μόνιμα γύρω σου διαχέονται φυσικά σήματα κοινοποιήσιμα, που δεν γίνονται αντιληπτά από όλους, λόγω αδυναμίας λήψης του δέκτη, ή ακόμη και αποκωδικοποίησης τους από το ατομικό σύστημα του λήπτη...

Μοναχικότητα είναι η ελεγχόμενη μοναξιά. Η πρώτη ενέχει λίγη ή πολλή αυτογνωσία. Η δεύτερη είναι αποτέλεσμα συνηθισμένα εξωγενών παραγόντων-αποτελεσμάτων κακής διαχείρισης... Εποικοδομητική είναι η μοναχικότητα, όταν η διαχείριση από τον "κτήτορά" της έχει ποιότητα. Αν δεν έχει, μεταπίπτει σε μοναξιά. Η μελαγχολία μπορεί και να προκύπτει από ευαισθησία. Δεν είναι ευχάριστη μόνο όταν λείπει η χαρά...

Τέλος, όσο ανακριβέστερη η διατύπωση, τόσο πιο γόνιμη μπορεί και να είναι η έρευνα...”


Ανυπομονώ... για τα δικά σας σχόλια και απόψεις, σχετικά με τη μοναξιά, τη μοναχικότητα και την μελαγχολία.
Η φωτογραφία είναι "δανεισμένη" από το Κορίτσι της Βροχής
που το είχε απασχολήσει το θέμα αυτό, πριν αρκετό καιρό.

Προσθήκη:
Μετά από το σχολιασμό του φίλου μας Βασίλη
θέλησα να αναρτήσω το τραγούδι που μας πρότεινε: "'Ανθρωποι Μονάχοι"

Ευχαριστούμε πολύ, Βασίλη.
Ο Θεός να αναπαύσει την αξέχαστη Βίκυ Μοσχολιού.

4 σχόλια:

dreamer-angel είπε...

Η μοναχικότητα είναι κάτι που μου αρέσει!!!Ισως λόγω δουλειάς και καθημερινής επαφής με τόσο κόσμο να την επιδιώκω κιολας!!!τα βρίσκω με τον εαυτό μου και κάνω πράγματα που μου αρέσουν πολύ όπως το σχέδιο η διακόσμιση και η ζωγραφική!!!Μπορεί και να διαβάσω ένα βιβλίο και να ταξιδεψω που το προτιμώ από ανούσιες κουβέντες με χαζές παρέες!!!Η μοναξιά αλλες φορές μου αρέσει κι άλλες με τρομάζει!!!Ιδιαίτερα όταν είμαι με κόσμο αλλά αισθάνομαι μόνη!!!Δεν υπάρχει χειρότερο!
Ημελαγχολία η δική μου δεν κρατάει πολύ ευτυχώς και ο μόνος λόγος που τη δημιουργεί - για μένα μιλάω πάντα γιατί δεν έχω τη γνώση για περισσότερα- είναι όταν αναγκάζομαι να κάνω πράγματα που δεν θέλω!!!

Δεν ξέρω αν με κατάλαβες γιατί γραφω γρήγορα λόγω δουλειάς!!!Θα χαρώ να συνεχίσω την κουβέντα απο κοντά πάντως!Είμαι χαρούμενος άνθρωπος μην τρομάζετε μ αυτά που σας γράφω εεεε

Φιλιά πολλά καλή μου φίλη!!!
Να σαι καλά!Ωραιότατο θεματάκι!

Orsalia είπε...

Πάντα θεωρούσα την μοναξιά ως την πλέον ιδιαίτερη στιγμή του ανθρώπου, τη στιγμή όπου μόνος με τον εαυτό του οδηγείται στην περισυλλογή και την αυτογνωσία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται μήπως μείνουν μόνοι- τί σημαίνει όμως αυτό; Μόνοι... δίχως σύντροφο, δίχως φίλους, ή μήπως μόνοι δίχως τη δυνατότητα επικοινωνίας ; Οπως κι αν έχει, η ενασχόληση με τον έσω άνθρωπο, δίχως την παρεμβολή εξωτερικών και εσωτερικών επιδράσεων μας βοηθά να κατανοήσουμε πράγματα και να νιώσουμε καταστάσεις που είναι ανέφικτο να τις βιώσουμε ;εντός του αγριεμένου πλήθους...
Πιστεύω ότι οι ανθρωποι εκείνοι που φοβούνται να βιώσουν το συναίσθημα αυτό, στην ουσία φοβούνται την εικόνα του εαυτού τους....
Είναι ωραίο καμιά φορά να μπορείς να μένεις μόνος για να μπορείς να συνηδητοποιήσεις καλύτερα τον εαυτό σου, τα θέλω σου, τις ανάγκες σου.... Σε αυτή τη ζωή που για μένα είναι το ωραιότερο δώρο που μας έχει προσφερθεί... συνήθως πορευόμαστε με τα "κοινωνικά πρέπει" των άλλων και αυτά που μας βάζει η κοινωνία - και όχι με τα αληθινά θέλω μας- που αρκετές φορές τα έχουμε ξεχάσει ή δεν τα έχουμε συνηδητοποιήσει ποτέ.
Η μοναξιά λοιπόν χρειάζεται και η μοναξιά ... Κατά την ταπεινή μου άποψη ακόμα και μεσα από τη μοναξιά μπορείς να ανακαλυψεις όμορφα πράγματα που δεν ήσουν ποτέ σε θέση να ανακαλύψεις γιατί δεν είχες το χρόνο και τα κότσια...
Να στε καλά!!!!!!

korinoskilo είπε...

συμφωνω απολυτα με την ορσαλια .... μονο μεσα απο την μοναξια .... που για μενα συμαινει ....μονος με τον εαυτο σου ..... βρησκεις τον εαυτο σου .... μπορεις να εισαι ειληκρινεις μαζι του .....μονο ετσι μπορεις να τα βρεις μαζι του ......
ανθρωποι που δεν το εχουν κανει αυτο ... ειναι πραγματικα μονοι για μενα....αυτοι φοβουντε πιο πολυ απο οτι αυτοι που βιωνουν την μοναξια .

καλο απογευμα

Vassilis είπε...

Matriga,
τη μοναχικότητα μπορείς να την επιδιώξεις, να την επιλέξεις, να θελήσεις να τη βιώσεις και γιατί όχι όπως λέει και η dreamer-angel να δημιουργήσεις μέσα σ'αυτήν.
Άσε που μερικές φορές όπως η νηστεία είναι απαραίτητη για το σώμα, έτσι και η μοναχικότητα βοηθάει στην πνευματική αποτοξίνωση.
Σχετικά με τη μοναξιά και τη μελαγχολία, για να μη μακρηγορούμε ας τα πει καλύτερα η αξέχαστη
Βίκυ